ما ذاتُ أرواقٍ تصدى لجؤذرٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آن زن درخت‌وش که به بچه‌آهویی دل می‌بندد، در جایی که عازب و اواعس به هم می‌رسند،•ما ذاتُ أرواقٍ تصدى لجؤذرٍ ⁎ بحيثُ تلاقى عازبٌ فالأواعسُ
2. 2از او زیباتر نبود، آن روز که گفت: نمی‌بینی که در پیرامون ما غیرتمندان و رقیبانی هستند؟•بأحْسَنَ مِنْهَا يَوْمَ قالَتْ: ألا ترَى ⁎ لَمنْ حَوْلَنَا فِيهِمْ غَيْورٌ وَنَافِسُ
3. 3آنجا آبشخوری خنک بنگر که با همه هراسش کسی به آن نمی‌رسد جز آن که باز آید یا بدزدد.•تَر ثَمّ شِرْباً بَارِداً لا يَنَالُهُ ⁎ عَلى هَوْلِهِ، إلاّ رَدٍ أوْ مُخَالِسُ
4. 4ای بنی مالک، آهنگرتان شما را بازنمی‌دارد تا کسی از آتش من شعله‌ای بگیرد.•بني مالكٍ لا يردكمْ حينُ قينكمْ ⁎ فيَقبِسَكُمْ مِن حرّ نَارِي قابِسُ
5. 5و از آهنگر بپرهیزید که برای شما شوم نباشد، چنانکه داحس برای ذبیان شوم بود.•و إياكمُ والقينَ لا يشأمنكمْ ⁎ كما كانَ مشوؤماً لذبيانَ داحسِ
6. 6ای بنی مالک، فرزدق از بزرگی ما بازماند، و پسر لیلی مرد در حالی که از آن ناامید بود.•بني مالكٍ فاتَ الفرزدقُ مجدنا ⁎ و ماتَ ابنُ ليلى وهوَ منْ ذاكَ يائشُ
7. 7عقال همچنان از بلندی‌ها باز داشته می‌شد و حابس از بزرگواری در بند بود.•فما زالَ معقولاً عقالٌ عن العلى ⁎ وَمازَالَ مَحبُوساً عنِ المجدِ حابِسُ