قالوا: نَصيبَكَ من أجرٍ فقُلتُ لهم:

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گفتند: بهرهٔ خود را از پاداش بگیر؛ گفتم: پس بیشه کیست چون از بچه‌شیرانم جدا شوم؟•قالوا: نَصيبَكَ من أجرٍ، فقُلتُ لهم: ⁎ منْ للعرينِ إذا فارقتُ أشبالي
2. 2اما سواده چشمان گوشت را روشن می‌کند، بازی که فضلهٔ بلندی دیده‌بانی را می‌شکافد.•لكنْ سوادةُ يجلو مقلتيْ لحمٍ ⁎ باز يصرصرُ فوثَ المرقبِ العالي
3. 3او را از خود می‌شناختم آن‌گاه که گروگان اسبان بسته شد و میدان دراز گشت.•قدْ كنتُ أعرفهُ منيَّ إذا غلقتْ ⁎ رُهْنُ الجِيادِ وَمَدَّ الغايَةَ الغَالي
4. 4اگر تو را در دو دیر گریه‌گری نیست، چه بسا گریه‌گر در ریگزار که ناله می‌کند.•إلاَّ تكنْ لكَ بالديرينِ باكيةٌ ⁎ فربَّ باكيةِ بالرملِ معوالِ
5. 5چون مادر بچه‌گاو گمشده‌ای که نزد جای او دارد، به پوست و اندام او دلتنگ شد.•كَأُمّ بوٍ عَجُولٍ، عندَ مَعهَدِهِ ⁎ حنتْ إلىَ جلدٍ منهْ وأوصالِ
6. 6می‌چرد تا آنچه فراموش کرده یاد کند، آن‌گاه نالهٔ سوزان‌دل فرزندمرده را بازمی‌گرداند.•تَرْتَعُ ما نَسِيَت حتى إذا ذَكَرَتْ ⁎ رَدّتْ هَماهمَ حرَّى الجوْفِ مثكالِ
7. 7بر اندوه او اندوه افزودیم، هرچند در دل او رنج‌هایی پرآشوب بازگشت.•زدنا على وجدها وجداً وإن رجعتَ ⁎ في القلبِ منها خطوبٌ ذاتُ بلبال
8. 8مرا ترک کردی آن‌گاه که روزگار بینایی‌ام را برید و آن‌گاه که چون استخوان پوسیده شدم.•فارَقْتَني حينَ كَفّ الدّهرّ من بَصرِي ⁎ و حينَ صرتُ كعظمْ الرمةِ البالي
9. 9مقیم ذی‌الزیتون، پس به حساب آر؛ امروز به عقل و حال من شتافته است.•إنّ الثّوِيّ بذي الزّيْتونِ، فاحتَسبي ⁎ قَدْ أسرَعَ اليَوْمَ في عَقلي وَفي حالي