أنا ابنُ أبي سعدٍ وعمروٍ ومالكٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1من فرزند ابوسعد و عمرو و مالکم؛ ضبه بنده‌ای یگانه و فرزند یک پدر است.•أنا ابنُ أبي سعدٍ وعمروٍ ومالكٍ ⁎ وَضَبّةُ عَبْدٌ وَاحِدٌ وَابنُ وَاحِدِ
2. 2آیا آمده‌ای که سرور را با پوست‌های سبزِ شتران به سوی شیرانِ دایی‌هایم صخر و خالد برانی؟•أجئتَ تسوقُ السيدَ خضراً جلودها ⁎ إلى الصِّيدِ من خالَيّ صَخرٍ وَخالِدِ
3. 3نمی‌بینی که سوسمار لانهٔ خود را ویران می‌کند و شب‌هنگام مارهای کر بر آن سروری می‌کنند؟•ألمْ ترَ أنَّ الضبَّ يهدمُ جحرهُ ⁎ وَتَرْأسُهُ بِالّليْلِ صُمُّ الأسَاوِدِ
4. 4ما هنگامی که نزد شما آمدیم، سینهٔ نیزه‌ها و اسبان را از بهترین فرستادگان یافتیم.•فَإنّا وَجَدْنَا، إذْ وَفَدْنَا إلَيكُمُ ⁎ صدورَ القنا والخيلِ منْ خيرِ وافدِ
5. 5شما در کار جعثن رسوایی به بار آوردید و پسر عوام برای شما ناستودنی آشکار شد.•وَأبْلَيْتُمُ في شأنِ جِعْثِنَ سوَأةً ⁎ و بانَ ابنُ عوامٍ لكمْ غيرَ حامدٍِ
6. 6نمی‌بینی که چون از یربوع و روزهایشان یاد کنی، دیگران زین قصیده‌ها را برمی‌بندند؟•ألمَ ترَ يربوعاً إذا ما ذكرتهمْ ⁎ وَأيّامَهُمْ، شَدوّا مُتُونَ القَصَائدِ
7. 7مجاشع در گروگان عوف سازش کرد و پسر عوام برای شما ناستوده آشکار شد.•لقَدْ داهَنَتْ في رَهنِ عَوْفٍ مجاشعٌ ⁎ و بانَ ابن عوامٍ لكمْ غيرَ حامدِ
8. 8ای کاش او عبید و جعفر و بزرگانِ ریاحی با بازوان بلند را فرامی‌خواند.•فيا ليتهُ نادى عبيداً وجعفراً ⁎ وَشُمّاً رِياحِييّنَ شُمَّ الأسَاعِدِ