1. ۱لیلی چو به عزم خانه برخاستخانه به جمال خود بیاراست
2. ۲چشمش سوی آن رمیده افتادخون جگرش ز دیده افتاد
3. ۳بگریست که ای فراق دیدهدرد و غم اشتیاق دیده
4. ۴در کشمکش فراق چونیدر آتش اشتیاق چونی
5. ۵من بی تو چه دم زنم که چونماینک ز دو دیده غرق خونم
6. ۶روزان و شبان در آرزویتتنها منم و خیال رویت
7. ۷جز مردم دیده کس ندارمکز دل با او دمی برآرم
8. ۸خوشحال تو در غمم که باریگفتن دانی به غمگزاری
9. ۹مجنون به زبان بی زبانیهم زین سخنان چنانکه دانی
10. ۱۰می گفت و ز بیم ناکس و کسچشمی از پیش و چشمی از پس
11. ۱۱غم بی حد و فرصتی چنین تنگکردند به طوف خانه آهنگ
12. ۱۲لیلی به طواف خانه در گردمجنون ز قفاش سینه پر درد
13. ۱۳آن سنگ سیاه بوسه می دادوین دل به خیال خام او شاد
14. ۱۴آن برد دهان به آب زمزموین کرد ز گریه دیده پر نم
15. ۱۵آن روی به مروه و صفا داشتوین جای به ذروه وفا داشت
16. ۱۶آن در عرفات گشته واقفوین واقف او در آن مواقف
17. ۱۷آن روی به مشعر حرامشوین در غم شعر مشکفامش
18. ۱۸آن تیغ به دست در منا تیزوین بانگ زده که خون من ریز
19. ۱۹آن کرده به رمی سنگ آهنگوین داشته سر به پیش آن سنگ
20. ۲۰آن کرده وداع خانه بنیادوین کرده ز بیم هجر فریاد
21. ۲۱لیلی چو ازان وداع پرداختمسند به درون محمل انداخت
22. ۲۲مجنون به میانه فرصتی جستجا کرد به پیش محملش چست
23. ۲۳هر دو به وداع هم ستادندوز درد ز دیده خون گشادند
24. ۲۴بی گفت زبان ز چشم پر خوندادند ز سینه درد بیرون
25. ۲۵کردند وداع یکدگر راچون تن که کند وداع سر را
26. ۲۶یک لحظه که سر رفیق تن نیستتن را امکان زیستن نیست
27. ۲۷آن راند به سوز و درد محملوین ماند ز گریه پای در گل
28. ۲۸زان شد محمل چو نافه پر مشکوین را در تن چو نافه خون خشک
29. ۲۹چون نافه ز راز پرده بگشادوین شمه ز حال خود برون داد
30. ۳۰کافسوس که تن بماند و جان رفتاز دل صبر و ز تن توان رفت
31. ۳۱بنمود جمال خود پس از دیرزان می سوزم که زود شد سیر
32. ۳۲عمری ز قفای او دویدمتا روی وی از نقاب دیدم
33. ۳۳ناگشته هنوز چشم من گرمپوشید و نداشت از خدا شرم
34. ۳۴آن تشنه لبم که در بیابانهر سو شدم آبجو شتابان
35. ۳۵چون پی بردم به چشمه آبصبر از دل من چو آب نایاب
36. ۳۶ننشسته هنوز آتش تیززد دشنه عرابیم که برخیز
37. ۳۷از من تا مگر ره بسی نیستامروز به روز من کسی نیست
38. ۳۸دل پر درد است و سینه پر سوزیا رب که مباد کس بدین روز
39. ۳۹خوش آن کین روز هم نماندتیغ اجلم ز غم رهاند
40. ۴۰این گفت و جدا ز آل لیلیبا همرهی خیال لیلی
41. ۴۱با جمعی دگر به راه زد گامنی تاب و توان نه صبر و آرام
42. ۴۲ترسید کزان گروه بی باکدر همرهیش به جان فتد چاک
43. ۴۳زان لیلی را رسد ملالیو او را ز ملالش انفعالی
44. ۴۴آن کعبه روی حجازی آهنگدر بادیه فراخ دلتنگ
45. ۴۵با یار ز وصل یار محرومغمگین و ز غمگذار محروم
46. ۴۶چون پی به حریم خانه آوردرو در ره آن یگانه آورد
47. ۴۷بگرفت ره طوافگاهشبنهاد سر وفا به راهش