1. ۱همسایه لیلی آن جمیلهمی بود زنی نه زان قبیله
2. ۲از کربت غربتش درون ریشوز محنت بیوگی غم اندیش
3. ۳برداشته شوهر از سرش پایوز وی دو یتیم مانده بر جای
4. ۴بودند به هم غریب و مهجورهم معده گرسنه هم بدن عور
5. ۵مجنون چو ز گنج وصل محرومکردی چو چغذ میل آن بوم
6. ۶غمخانه وی مقام کردیدر خدمت وی قیام کردی
7. ۷آن هر دو یتیم را چو دیدیدست شفقت به سر کشیدی
8. ۸هر سیم و زرش که دست دادیپوشیده به دستشان نهادی
9. ۹چون سایه یار رفتش از دستهمسایه وی به جاش بنشست
10. ۱۰در بادیه تشنه جان غمناکمالد لب خود به ریگ نمناک
11. ۱۱بی آب فتاده در تب و تابجوید از ریگ تری آب
12. ۱۲ترک همه قیل قال کردیوز دلبر خود سئوال کردی
13. ۱۳گفتی چون است و حال او چیستنظارگی جمال او کیست
14. ۱۴پیوند وصال با که داردآیین دلال با که دارد
15. ۱۵چون من دگریش هست یا نهبا من نظریش هست یا نه
16. ۱۶دام دل کیست گیسوانشمحراب که طاق ابروانش
17. ۱۷لعلش به عتاب خنده آمیزدر کام که می کند شکرریز
18. ۱۸درج گهرش به وقت گفتاربر گوش که می شود گهربار
19. ۱۹من می سوزم ز آرزویشتا کیست نشسته پیش رویش
20. ۲۰من می میرم ز اشتیاقشتا کیست ملازم وثاقش
21. ۲۱با آن همه نازنینی اوحاشا من و همنشینی او
22. ۲۲این بس که به خانه ات نشینمربع و طللش ز دور بینیم
23. ۲۳این گفتی و بر زمین فتادیوز هر مژه سیل خون گشادی
24. ۲۴چندان ز دو دیده اشک راندیکش تاب گریستن نماندی
25. ۲۵از بی تابی برفتی از هوشکردی ز همه جهان فراموش
26. ۲۶آن بیوه زنش به رخ زدی آبشستیش ز دیده سرمه خواب
27. ۲۷زان خواب چو چشمش آمدی بازرفتن کردی به جای خود ساز
28. ۲۸محروم ز یار روزگاریجز این تک و پو نداشت کاری
29. ۲۹لیکن فلک ستیزه پیشهکش پیشه همین بود همیشه
30. ۳۰یک داغ دگر به دل نهادشبرتافت زمام این مرادش
31. ۳۱لیلی خواهان قدم نهادندپیش پدرش زبان گشادند
32. ۳۲زآمد شد او فسانه گفتندگرد وی ازان ستانه رفتند
33. ۳۳کین پدرش دگر بجوشیددر طعنه بیوه زن خروشید
34. ۳۴کای سفله ناکس این چه سستی ستدر کار من این چه نادرستی ست
35. ۳۵آن را که ببرد نام و ننگمبر جام شرف فکند سنگم
36. ۳۶در خانه خود چرا دهی راهگر بار دگر درین گذرگاه
37. ۳۷گردن به رضای او درآیمی دان به یقین که سر نداری
38. ۳۸بیچاره چو آن عتاب بشنیدبر خویش چو نی در آب لرزید
39. ۳۹مجنون رمیده دل دگر بارچون از ره دور شد پدیدار
40. ۴۰زد بانگ که ای خجسته فرزندآزار من شکسته مپسند
41. ۴۱دیگر ره خانه ام مپیمایدر ساحت خیمه ام منه پای
42. ۴۲لیلی به تو در مقام یاریستلیکن پدرش به کین گذاریست
43. ۴۳او میر قبیله من گدایمبا صولت او کجا بس آیم
44. ۴۴تنها نه ز جان خویش ترسمبر زندگی تو بیش ترسم
45. ۴۵دیگر ز درم قدم نگه دارراندم دم راست دم نگه دار
46. ۴۶مجنون ز حدیث او بر آشفتگریان گریان به زیر لب گفت
47. ۴۷کای مادر مشفق این چه کار استکز مشفقیت دلم فگار است
48. ۴۸ما هر دو غریب این دیاریمبیگانگیی ز هم نداریم
49. ۴۹از خدمت خویش راندنم چیستخونابه ز دل چکاندنم چیست
50. ۵۰هر کس که ز غربتش نصیب استآزار غریب ازو غریب است
51. ۵۱در نامه نسبت نسیبانخویشند به هم همه غریبان
52. ۵۲باشد ورق ادب دریدنخط بر ورق نسب کشیدن
53. ۵۳در کوی تو رو به لیلی ام بودزین روی بسی تسلی ام بود
54. ۵۴واکنون که ز من بتافتی رویاز جان و دلم تو را دعاگوی
55. ۵۵از کوی تو رخت بستم اینکدر ورطه خون نشستم اینک
56. ۵۶شاد آمدم و حزین برفتمبا حال چنان چنین برفتم
57. ۵۷دارم ز تو چشم آنکه گاهیکافتد سوی لیلیت نگاهی
58. ۵۸یادآوری از غریبی منوز محنت بی نصیبی من
59. ۵۹گویی به زبان من دعایشخواهی ز برای من لقایش
60. ۶۰گر بر هدف اجابت آیداین عقده ز کار من گشاید
61. ۶۱ور نه ز فراق او بمیرمدامن به قیامتش بگیرم
62. ۶۲این نکته بگفت و شد شتابانوحشت زده روی در بیابان