1. ۱چون عیسی صبح دم برآوردوز زرد قصب علم برآورد
2. ۲باد دم او به مشکبیزیاخضر شجر و شکوفه ریزی
3. ۳زرین علمش به زرفشانینیلی صدف و گهرفشانی
4. ۴قیس از دم اژدهای شب رستوز آه و نفیر دم فرو بست
5. ۵بر ناقه رهنورد دم زدواندر ره بی خودی قدم زد
6. ۶می راند نشید شوق خوانانتا ساحت خیمه گاه جانان
7. ۷در خیمه چو سایه چون نه ره داشتاز دور زمام خود نگه داشت
8. ۸نادیده ز خیمگی نشانیمی گفت به خیمه داستانی
9. ۹کای قبله نور و حجله حوردر سایه ات آفتاب مستور
10. ۱۰لیلی ست مرا چو چشم روشنتو پرده چشم روشن من
11. ۱۱هستم ز مژه سرشکبارانچون دامن تو به روز باران
12. ۱۲بر گریه زار من ببخشایوز طلعت یار پرده بگشای
13. ۱۳چون میخم اگر رسد به سر سنگزینجا نکنم به رفتن آهنگ
14. ۱۴هر چند دهند پیچ و تابمخود را به تو بسته چون طنابم
15. ۱۵بر بار تو تن نهاده دایمهستم چو ستون ستاده قایم
16. ۱۶بار دل من بسی ست بی یاراز گردن من بیفکن این بار
17. ۱۷در پیچش کار من چه کوشیوز من رخ یار من چه پوشی
18. ۱۸جیب من اگر درد جفایتدست من و دامن وفایت
19. ۱۹من بودم و دوش گریه و سوزوای ار گذرد چو دوشم امروز
20. ۲۰لیلی ست چو آب زندگانیمن تشنه جگر چنانکه دانی
21. ۲۱وقت است که بر لبم فشاندیک قطره و آتشم نشاند
22. ۲۲من از غمش اینچنین در آتشاو خرم و شادکام و دلخوش
23. ۲۳قیس ار چه نشد بلند آوازدر خیمه شید لیلی آن راز
24. ۲۴در سینه فروخت آتش اوشد سوی برون عنانکش او
25. ۲۵از پرده خیمه چهره گلگونآمد چون گل ز غنچه بیرون
26. ۲۶بر ناقه ستاده قیس را دیدچون صبح به روی او بخندید
27. ۲۷از حقه لعل گوهر افشاندوز پسته شور شکر افشاند
28. ۲۸گفت ای زده دم ز مهر رویمبر جان تو داغ آرزویم
29. ۲۹دردی که تو را نشسته در دلیا کرده به سینه تو منزل
30. ۳۰داری تو گمان که مرغ آن دردتنها به دل تو آشیان کرد
31. ۳۱هست ای ز تو باغ عیش خنداندرد دل من هزار چندان
32. ۳۲لیکن چو تو دم زدن نیارمسوی تو قدم زدن نیارم
33. ۳۳رازی که توانیش تو گفتنمن نتوانم به جز نهفتن
34. ۳۴عاشق زده کوس جامه پاکیمعشوق و لباس شرمناکی
35. ۳۵عاشق غم دل به ناله پردازمعشوق و به جان نهفتن آن راز
36. ۳۶عاشق نالد ز درد دوریمعشوق و خموشی و صبوری
37. ۳۷عاشق گرید ز پرده بیرونمعشوق به دل فرو خورد خون
38. ۳۸عاشق ره جست و جو سپاردمعشوق به خانه پا فشارد
39. ۳۹عاشق که کشد فغان به عیوقباشد ز هوای روی معشوق
40. ۴۰معشوق به درد و غم معانقباشد به امید وصل عاشق
41. ۴۱سازنده که ساز عشق پرداختمعشوقی و عاشقی به هم ساخت
42. ۴۲این هر دو نوا ز یک مقامنداز یکدیگر جدا به نامند
43. ۴۳چون قیس شنید این ترانهبرداشت سرود عاشقانه
44. ۴۴از ذوق درید پیرهن رابر خاک فکند خویشتن را
45. ۴۵می خواست که از هوای لیلیچون سایه فتد به پای لیلی
46. ۴۶با او ز گذشته راز گویدغم های زمانه باز گوید
47. ۴۷همزادانش روان ز هر سویحاضر گشتند مرحبا گوی
48. ۴۸دهشت زده گشت قیس از آنانلب بست ز گفت و گوی جانان
49. ۴۹محروم ز کام خویش برگشتدلخسته و سینه ریش برگشت
50. ۵۰می رفت به درد و غم دلی جفتبا خویشتن این سرود می گفت
51. ۵۱کای قوم که همدمان یاریدیکدم او را به من گذارید
52. ۵۲تا سیر جمال او ببینمخرم به وصال او نشینم
53. ۵۳زین چیست بتر که دلفگاریبرده شب فرقت انتظاری
54. ۵۴پر خون دل و دیده بامدادانگردد به وصال دوست شادان
55. ۵۵نایافته نطق را مجالیناگفته هنوز حسب حالی
56. ۵۶ناگاه گروهی از کرانهحایل گردند در میانه
57. ۵۷از نطق زبان وی ببندندبر جان وی این گره پسندند
58. ۵۸کس روی چنین کسان مبینادجز دامن ازین خسان مچیناد
59. ۵۹روزی زینسان به شب رسیدشرنجی و غمی عجب رسیدش
60. ۶۰شب نیز بدین صفت به سر بردمحمل به نشیمن سحر برد
61. ۶۱پا ساخت ز سر به راه لیلیشد باز به خیمه گاه لیلی
62. ۶۲دید از اغیار خیمه خالیگم هر که نه یار ازان حوالی
63. ۶۳بوسید به خدمت آستانهبر پای ستاد خادمانه
64. ۶۴لیلی به درون خیمه اش خواندبر مسند احترام بنشاند
65. ۶۵هنگامه عاشقی نهادندسر نامه عاشقی گشادند
66. ۶۶هر دو معشوق و هر دو عاشقچون شیر و شکر به هم موافق
67. ۶۷لیلی و سری به عشوه سازیقیس و نظری به پاکبازی
68. ۶۸قیس و خط سبز بر بناگوشلیلی و سفر ز خطه هوش
69. ۶۹لیلی و گره ز مو گشادنقیس و دل و دین به باد دادن
70. ۷۰قیس و سخنان خنده انگیزلیلی و ز خنده در شکر ریز
71. ۷۱لیلی و کرشمه های خوبیقیس و غم عشق و سینه کوبی
72. ۷۲القصه دو دوست گشته همدمکردند اساس عشق محکم
73. ۷۳آن بر سر صدر ناز بنشستوین در صف عاشقی کمر بست
74. ۷۴بردند به سر چنانکه دانیدر شیوه عشق زندگانی