1. ۱روی او تشویر ماه آسمانی می‌دهدقد او تعلیم سرو بوستانی می‌دهد
2. ۲هندوی زلفش گر رقص ورد س طرفه نیستتا ز جام لعل آن لب دو ستکانی می‌دهد
3. ۳آتش رویت چرا داری دریغ از آن کسیکو شرروار از غمت جان در جوانی می‌دهد
4. ۴چشم بدسازت مرا در بی‌نوایی هر زمانگوشمالی آنچنان سوزان که دانی می‌دهد
5. ۵هر نفس چون نایم از وعده می خوش می‌دهیاینت خوش دم کو امید زندگانی می‌دهد
6. ۶من همی‌دانم که آن وعده سراپا مطلقستلیک حالی طبع ما را شادمانی می‌دهد
7. ۷از پس امروز و فردا آن رخ آیینه‌گونآه می‌ترسم که وعده آن جهانی می‌دهد
8. ۸چرخ شوخ آخر خجل گشت از لب و دندان تولعل و در کان و صدف را زان نهانی می‌دهد
9. ۹یارب آن گلبرگ نو باد از بنفشه پایمالچون ترا دستوری این دلگرانی می‌دهد
10. ۱۰هم عفی الله اشک چشم من که بهر نام و ننگروی را گه‌گاه رنگ ارغوانی می‌دهد
11. ۱۱مردم چشم من اندر درفشانی روز و شباز کف سلطان داد و دین نشانی می‌دهد
12. ۱۲پادشاه دین و دولت ارسلان آن کز علوجرم خاک تیره را لطف و روانی می‌دهد
13. ۱۳لفظ عذبش خجلت ابر بهاری آمدستطبع رادش طیره باد خزانی می‌دهد
14. ۱۴شد سکندر دولت و بی‌منت آب حیاتایزدش چون خضر عمر جاودانی می‌دهد
15. ۱۵حزم رایش قوت سنگ زمینی می‌نهدعزم تیزش سرعت طبع زمانی می‌دهد
16. ۱۶رشک طبع او هوارا علت دق آوردشرم خلق او صبا را ناتوانی می‌دهد
17. ۱۷طبع گوهربار او بحر است آری زین سببابر را خاصیت گوهرفشانی می‌دهد
18. ۱۸جز به مدح او زبان نگشود سوسن هیچوقتلاجرم چرخش چنین رطب اللسانی می‌دهد
19. ۱۹رتبتش را آسان اعلی المعالی می‌نهددولتش را روزگار اقصی الامانی می‌دهد
20. ۲۰ای خداوندی که خاک حلم و باد عدل توآب را با آتش از دل مهربانی می‌دهد
21. ۲۱طاس زر در دست نرگس در بیابان خفته مستعدل تو او را فراغ از پاسبانی می‌دهد
22. ۲۲شیر در بیشه به دندان برکند ناخن ز دستتا به پارنج سگان کاروانی می‌دهد
23. ۲۳با چنین عدلی ندانم جودت از بهر چراغارت کان‌ها و گنج شایگانی می‌دهد
24. ۲۴صبح چون از عالم غیب آید اول دم زدنمژده فتحت به رسم ارمغانی می‌دهد
25. ۲۵چرخ دولابی چو خصم خاکسارت تشنه شدآب او از چشمه تیغ یمانی می‌دهد
26. ۲۶ظلم را عدلت شکال چارمیخی می‌نهدآز را جودت فقاع پنج گانی می‌دهد
27. ۲۷عکس تیغت آفتاب آمد که چون بر خصم تافتاز مسامش لعل و از رخ زرکانی می‌دهد
28. ۲۸گردنی کز سرکشی بیرون شدت از چنبرتریسمان او را شکوه طیلسانی می‌دهد
29. ۲۹از برای آنکه مدحت عین صدق و راستی‌ستصبح صادق نیز تن در مدح‌خوانی می‌دهد
30. ۳۰اینت خوش نظمی که از روی ترقی آسمانبا دعای مستجابش هم‌عنانی می‌دهد
31. ۳۱در سفری سوی معانی و هم دوراندیش منهمچو قدر تو نشان از بی‌نشانی می‌دهد
32. ۳۲تا گشادم چون دویت از بهر مدح تو دهنچون قلم فر توأم چیره‌زبانی می‌دهد
33. ۳۳چون منی هرگز چنین نظمی تواند گفت نهمدح تو خود قوت لفظ و معانی می‌دهد
34. ۳۴تا همی تاراج فرش باغ و زینت‌های راغلشکر دم سرد باد مهرگانی می‌دهد
35. ۳۵صرصر خشمت عدو را مهرگانی با دو هستکش رخ آبی و اشک ناردانی می‌دهد