در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
۵۰۱–۵۸۸ ق.اصفهان
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار میرود. فرزند وی کمالالدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریابی و رشید وطواط مکاتبه و مشاعره میکرده است. او مداح حکمرانان سلجوقی و آل خُجند بود و در اصفهان میزیست.
جستجو در آثار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۱۷۳ اثر
۱
شمارهٔ ۱
مکن ایدوست کار من دریاب • هجرت آورد تاختن دریاب
۲
شمارهٔ ۲
آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست • وان خط نگر که بر ورق عمر در شکست
۳
شمارهٔ ۳
برخیز که موسم تماشاست • بخرام که روز باغ و صحراست
۴
شمارهٔ ۴
جانا نظری فرما کز جان رمقی ماندهست • واکنون غم کارم خور کآخر نسقی ماندهست
۵
شمارهٔ ۵
باز مارا هوس خوش پسری افتادست • بازمان از پی دل دردسری افتادست
۶
شمارهٔ ۶
نز هجر توأم بجان امانی هست • نه وصل ترا بدل نشانی هست
۷
شمارهٔ ۷
بخوبی هیچکس چون یار ما نیست • ولیکن در دلش بوی وفا نیست
۸
شمارهٔ ۸
بس آه کم ز عشق تو از آسمان گذشت • بس اشک کم ز هجر تو از دیدگان گذشت
۹
شمارهٔ ۹
بیش ازین طاقت هجرانم نیست • برگ این دیده گریانم نیست
۱۰
شمارهٔ ۱۰
باز مرا عشق گریبان گرفت • باز دلم دامن جانان گرفت
۱۱
شمارهٔ ۱۱
بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست • جانم ز عشق در همه عالم علامتست
۱۲
شمارهٔ ۱۲
این دل که به بند زلف دربستهست • بس جان که به تیغ خشم خود خستهست
۱۳
شمارهٔ ۱۳
عشق تو همچون قضا فرمانرواست • وصل تو همچون قدر مشکل گشاست
۱۴
شمارهٔ ۱۴
بنام ایزد جهان همچون بهشتست • که خرم موسم اردیبهشتست
۱۵
شمارهٔ ۱۵
هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر است • بی جرم با من هر دمش از نو عتابی دیگر است
۱۶
شمارهٔ ۱۶
عشقبازی با چو تو یاری خوشست • جان فدا کردن ترا کاری خوشست
۱۷
شمارهٔ ۱۷
یک بار که لعل او سخن گفت • بنگر که چه نغز و دلشکن گفت
۱۸
شمارهٔ ۱۸
وصل تو چو عمر جاودانه است • خوی تو چو گردش زمانه است
۱۹
شمارهٔ ۱۹
خطت تا بر گل از عنبر نوشتست • غمت بر من خطی دیگر نوشتست
۲۰
شمارهٔ ۲۰
دل درد تو در میان جان بستست • جان در طلب تو بر میان بستست
دربارهی جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار میرود. فرزند وی کمالالدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است.
وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریابی و رشید وطواط مکاتبه و مشاعره میکرده است. او مداح حکمرانان سلجوقی و آل خُجند بود و در اصفهان میزیست.
۵۸۷
شعر در دیوان
۱۷۳
غزلیات
۱۳۶
قصاید
۱۲۲
رباعیات