1. ۱ایکه انعام تو سرمایه هر محرومستویکه انصاف تو یاری ده هر مظلومست
2. ۲رکن دین خواجه آفاق که صدبار فلکگفت دربان تو تا حشر مرا مخدومست
3. ۳رشح اقلام تو برروی شریعت خالستبوی اخلاق تو دردست خردمشمومست
4. ۴در لگد کوب معلی تو گردون پستستدر سر انگشت معانی تو آهن مومست
5. ۵سطح نه دایره چرخ برقدر تو هستکم از ان نقطه که در ذهن خردمو هومست
6. ۶رایت دولت تو برسر خورشید هماستسایه دشمن تو خانه خود را بو مست
7. ۷مذهب جود تو آنست که منع از کفرستسنت بخششت آنستکه سختی شومست
8. ۸هردعائی که نه در حق تو نامسموعستهر ثنائی که نه درحق تو نامعلومست
9. ۹مدحتت سبحه هر نوک زبانست چنانکنعمتت عدت هر نایژه حلقومست
10. ۱۰هرکجا رایت امیرست قدر مامورستهرکجا حکمت اما مست قضا مأمومست
11. ۱۱برقضا هیچ بهانه منه ایخواجه کنونهرچه حکمست بفرماکه قضامحکومست
12. ۱۲توئی و جز تو براطلاق کسی دیگر نیستگر در این عصر اما میست که او معصومست
13. ۱۳ازقضایای کرم حکم تو این فتوی دادکانکه اوبی گنه آید بر من مأثومست
14. ۱۴هست الحق همه چیزیست مبارک الادشمنی تو که آنخصم ترا میشومست
15. ۱۵گر شود خصم تو شمشیر نه هم مسلولست؟ور شودشمن تو شیر نه هم مجذومست؟
16. ۱۶گرچه اقسام بتقدیرازل مضبوطستورچه ارزاق بتأکید قسم مقسومست
17. ۱۷گفت توواهب معقول من و منقولستکلک تو ضامن مشروب من و مطعومست
18. ۱۸قصه غصه خود بیش نخواهم گفتنزانکه ناگفته تراقصه من مفهومست
19. ۱۹کارم از شعبده چرخ نمیگیرد نظمدر جهان از همه چیز یم سخن منظومست
20. ۲۰هرپیاله که بمن دهر دهد ممزوجستهر نواله که بمن چرخ دهد مسمومست
21. ۲۱شمع اقبال تو تابان و رهی محجوبستکل انعام تو خندان ورهی مزکومست
22. ۲۲بکر فکرم را چز محرم نا دیده کسیزور در دورتو مدح دگران ولو مست
23. ۲۳باز پرس از کرمت گرزمنت باور نیستتاهم انصاف تو گوید که فلان محرومست
24. ۲۴نه بکاری که بود لایق او مشغولستنه بشغلی که بود در خور او موسومست
25. ۲۵مدتی فت که توقیع ترا منتظر استچیست این قاعده ایچرخ نه فتح رومست
26. ۲۶نظر بنده همه بر شرف خدمت تستکه نه تحقیق غرض قاعده مرسومست
27. ۲۷تو بخر فضل و هنرزانکه بنزد دگرانفضل مردود بیکبار وهنر مذمومست
28. ۲۸هم تو کن زانکه چو از درگه تو آنسوشدجود منسوخ بتحقیق و کرم معدومست
29. ۲۹تا که اسرار قدر در تتق پرده غیبزاطلاع بشر و علم ملک مکتومست
30. ۳۰بادجان تو زتیر حدثان ایمن و هستکه غژا کند تو حفظ ملک قیومست