1. ۱اینک نوبهار آورد بیرون لشگریهر یکی چو ن نو عروسی درد گرگونزیوری
2. ۲گر تماشا میکنی برخیز کاندر باغ هستباد چون مشاطه و باغ چون لعبت گری
3. ۳از هر آنجانب که روی آری ز بس نقش بدیعجبرئیل آنجا بگستر دست گوئی شهپری
4. ۴لعبتان باغ پنداری ز فردوس آمدندهر یکی در سر کشیده از شکوفه چادری
5. ۵آسمان بر فرق نرگس دوخت شش ترکی کلاهبوستان در پای سوسن ریخت هر سیم و زری
6. ۶پر طوطی گشت گوئی جامه هر غنچهچشم شاهین گشت گوئی دیده هر عبهری
7. ۷عرض لشگر میدهد نوروز و ابرش عارضستوز گل و نرگس مراو را چون ستاره لشگری
8. ۸باد اندر آب میپوشد بهر دم جوشنیخاک از آتش مینهد بر فرق لاله مغفری
9. ۹غنچه پیدا میکند زان آب داده بیلکیبید بیرون میکشد زین گندناگون خنجری
10. ۱۰هست هر شاخی بزیبائی کنون چون طوطییهست هر حوضی بنیکوئی کنون چو نکوثری
11. ۱۱لاله و نرگس نگر در باغ سرمست آمدهبر سر این افسری و بر کف آن ساغری
12. ۱۲گر هوا چون معتدل گردد زعدلش بشکفدغنچه ها کز بوی او گردد معطر کشوری
13. ۱۳زاعتدال عدل سلطان شریعت بشکفدغنچه کز یکدمش گردد فلک چون مجمری
14. ۱۴خواجه عالم نظام دولت و دین بوالعلاآنکه فرزندی چنو هرگز نزاید مادری
15. ۱۵آنکه در صدر سیادت نیست چون او خواجهوانکه بر چرخ سعادت نیست چون او اختری
16. ۱۶آنکه از شاخ کرم ناید چنو نو باوهوانکه در باغ شرف چون او نروید نوبری
17. ۱۷آنکه تا خورشید قدرش تافت از او جشرفمثل او نامد زکان آفرینش گوهری
18. ۱۸زهره طبعی مشتری فری عطارد خامهمهر تأثیری و کیوان رفعتی مه منظری
19. ۱۹قرة العین شریعت میوه جان خردمردم چشم سلاطین خواجه هر سروری
20. ۲۰آنکه خرد از زاد و چرخ اعظم او را بندهوانکه طفل از سال و عقل پیر او را چاکری
21. ۲۱نیست خوشبو تر ز خلقش دین و دولت را گلینیست شیرینتر ز لفظش عقل و جانرا شکری
22. ۲۲چشم ملت روشنست از وی اگر چه هست خردلعبت چشم ار بود خرد آن نباشد منکری
23. ۲۳خرد مشناس ار بچشم ستاره کوچکستزانکه هست او در نهاد خود بزرگی رهبری
24. ۲۴کلکرا منگر بخردی آنزبان دانیش بینکز زبان دانی به آید مردم از هر جانوری
25. ۲۵اوست همچون نقطه و عقلست خط مستقیمخط ز نقطه حاصل آید لاشک از هر مسطری
26. ۲۶اوست همچو نمر کز و چرخست همچو ندایرهلابد از مرکز پذیرد دایره هر چنبری
27. ۲۷شد معنبر گوی گردون از نسیم خلق اوزانکه خوش دم ترازو ناید ز دریا عنبری
28. ۲۸آسمان گر رسم نوروزی فرستد در خورشاز هلالش طوق باید زافتابش افسری
29. ۲۹ای تو اندر مهد چون عیسی سخنگوی آمدهوی تو در طفلی چو موسی خصم زن دین پروری
30. ۳۰از کمال منصب تست آفرینشها تمامورنه هستی آفرینش بی تو همچون ابتری
31. ۳۱چشم روشن کرد گردون از وجودت ورنه چرخبود ازینیک چشمه خورشید همچون اعوری
32. ۳۲چون وقار و علم و عقل و فر تو پیدا شودمشتری از شرم سازد طیلسان را معجری
33. ۳۳باش تا بر خط حکمت سر نهد هر گردنیباش تا سرمه کشد از خاک پایت هر سری
34. ۳۴باش تا تو کلک گیری وانگهی فتوی دهیتا شود کلکت میان حق و باطل داوری
35. ۳۵باش تاطوطی نطق تو شکر خائی کندتا کند روح القدس از شاخ سدره منبری
36. ۳۶تا هلالت بدر گردد بدر گردد نور پاشتا نهالت سبز گردد سبز سایه گستری
37. ۳۷بهر دفع چشم بد هر یک دو ماهی آفتابمر عطارد را بسوزد چون سپندی ز اخگری
38. ۳۸زیبد از چرخ کبودت حلقه چوگان نیلزانکه نامد ز آفتابی مثل تو نیلوفری
39. ۳۹تا چو من باشند ابر و باد دایم در دو فصلدر ربیع این نقشبندی در خزان آن زرگری
40. ۴۰با دی اندر سایه خورشید عالم رکن دینساخته در مدح هر دو بنده هر دم دفتری