1. ۱دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
2. ۲روان شدست به رخسار اشکِ چون سیمماز آن که سیمِ رهی با علی قلی خان رفت
3. ۳شدم چو حضرتِ یعقوب مبتلایِ فِراقاز آن که یوسُفِ مصریِّ من به زندان رفت
4. ۴به درد فاقۀ ما میر داد درمانیخداش عمر دهد درد ما و درمان رفت
5. ۵برفت سیم دگر بار سویِ او آریعجب نباشد اگر سیم جانبِ کان رفت
6. ۶نیافت دولت جایی جز آستان امیراز آن بُوَد که چنین سویِ او شتابان رفت
7. ۷چو کُلُّ شَی ءٍ قَد یَرجِعُ إِلی اَصلِهشنیده بود سویِ اصلِ خویشتن زان رفت
8. ۸علی قلی خان خوش رفت و در رکاب و عِنانشبه بدرقه ز من بینوا دل و جان رفت
9. ۹به بیست منزلیَم میر داد اِنعامیدریغ آن که به کف مشکل آمد آسان رفت
10. ۱۰چه باک رفت گر از دست بیست تومانمامیر رفت که سالی دویست تومان رفت
11. ۱۱امیر رفت اگر سیمِ من رود گورَوچه جای سیم بُوَد آن گَهی که خودکان رفت
12. ۱۲امیر رفت که گویی ز سر برفتم هوشامیر رفت که گویی مرا ز تن جان رفت
13. ۱۳امیر رفت که هم سیم رفت و هم زر رفتامیر رفت که هم آب رفت و هم نان رفت
14. ۱۴امیر رفت که دانش برفت و بینش رفتامیر رفت که بخشش برفت و احسان رفت
15. ۱۵گذاشت دیدۀ یک شهر اشکبار و گذشتنمود خاطر صد جمع را پریشان رفت
16. ۱۶بزرگوارا قائم مقام گقت به منمگر ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفت
17. ۱۷نه من مدیح تو از بهر سیم و زر گویمتو دیر پای اگر این برفت یا آن رفت
18. ۱۸پس از تو طبعم اقبال بر سخن نکندسخن سرایی حیفست چون سخندان رفت
19. ۱۹امیر رفت و عجیب این که زنده ام بی اوچگونه زنده بود آن تنی کز او جان رفت