1. ۱سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
2. ۲در روزگار هر پسری بی‌پدر شودتنها تو نیستی که شدی بی‌پدر همی
3. ۳اسکندرِ کبیر که می‌رفت از جهانگفت این سخن به مادرِ خونین جگر همی
4. ۴کز بعد من عزایی اگر می‌کنی به پایطوری بکن که باد پسندیده‌تر همی
5. ۵تنها مگری ، عدّه‌ای از دوستان بخواهکآیند و با تو گریه نمایند سر همی
6. ۶لیکن چه عدّه‌ای که نباشند داغدارزان بیشتر به مرگِ کسانِ دگر همی
7. ۷با عدّه‌ای بگَری برایم که پیش از اینننموده مرگ از درِ ایشان گذر همی
8. ۸زیرا که داغدیده بگرید برای خویشوانگه تو را گُذارَد منّت به سر همی
9. ۹گر گریه‌ای کنند کنند از برایِ منمرگِ کسی نباشدِشان در نظر همی
10. ۱۰چون خواست مادرش به وصیّت کند عملبا عدّه‌ای شود به عزا نوحه‌گر همی
11. ۱۱یک تن که داغ دیده نباشد نیافتندبشتافتند گرچه به هر کوی و در همی
12. ۱۲این گفت دخترم سرِ زا رفته پیش از اینآن گفت مرده شوهرم اندر سفر همی
13. ۱۳آن دیگری سرود که از هشت ماهِ قبلدارم ز فوتِ مادرِ خود دیده تر همی
14. ۱۴آن یک بیان نمود که از پنج سالِ پیشمرگ پدر نموده مرا دربه‌در همی
15. ۱۵القصّه مرگ چون همه کس را گَزیده بودحاضر نشد به محضرِ او یک نفر همی
16. ۱۶چون مادرِ سکندر از این گونه دید حالدانست سِرّ گفتهٔ آن نامور همی
17. ۱۷یعنی ببین که هیچکس از مرگ جان نَبُرددیگر مکن تو گریه برای پسر همی
18. ۱۸بر هر که بنگری به همین درد مبتلاستبی‌داغ نیست لالهٔ باغ بشر همی
19. ۱۹سختی چو بالسّویّه بود سهل می‌شودچون عام شد بلیّه شود کم‌اثر همی
20. ۲۰باری، عزیز من همه خواهیم مرد و رفتزاری مکن که هیچ ندارد ثمر همی
21. ۲۱یک مرده سر ز خاک نمی‌آورد برونصد سال اگر تو خاک بریزی به سر همی
22. ۲۲گفتند زلف کندی و بر خاک ریختیبر خاک ریخته‌ست کسی مشک تر همی ؟
23. ۲۳بر مال غیر دستِ تصّرف مکن درازخود را مکن به ظلم و تعدّی سَمَر همی
24. ۲۴آن طرّه جایگاه دلِ اهلِ دانشستبا این گروه جور مران اینقَدَر همی
25. ۲۵آن آشیان مرغ دل بینوای ماستای باغبان مخواهش زیر و زبر همی
26. ۲۶آن طرّه را دو صاحب دیگر به غیر توستمال منست و مال نسیم سحر همی
27. ۲۷گر رفت بر سفر پدرت، شکر کن که هستآن مادر ستوده‌ات اندر حضر همی
28. ۲۸داری ز خود چهار برادر بزرگترهر یک به جای خویش چو یک شیر نر همی
29. ۲۹بر کَن لباسِ ماتم و افسردگی ز برکُن جامۀ شهامت و عزّت به بر همی
30. ۳۰از هر خیال بیهده خود را کنار گیرمشغول شو به کسب کمال و هنر همی
31. ۳۱یک روز درس و مشق مکن ترک زینهارمپسند وقتِ قیمتیِ خود هَدَر همی
32. ۳۲یکروز اگر ز درس گُریزی به جان توبگریزم از تو همچو لئیم از ضرر همی
33. ۳۳ور پندِ من به سمعِ ارادت کنی قبولدل بندمت چو مفلسِ بی زر به زر همی
34. ۳۴با مادرت به رأفت و طاعت سلوک کنبا خواهرت بجوش چو شیر و شکر همی
35. ۳۵پرهیز کن ز مردم بی‌عار و کم‌عیارهمسر بشو به مردمِ نیکو سیَر همی
36. ۳۶با آن قدم ز خانه برون نه اگر نهیکِت بر طریق عقل شود راهبر همی
37. ۳۷باش از برایِ دیدهٔ بدبین به جای تیرشو از برایِ حفظِ شرافت سپر همی
38. ۳۸در طبع ساده، خویِ بَدان آنچنان دودکاندر میان پنبه بیفتد شرر همی
39. ۳۹قدر مرا بدان که چو من هم به روزگاریک عاشق درست نبینی دگر همی