1. ۱پدرش گفته که با من ننشیند پسرشمُردَم از غصّه خدا مرگ دهد بر پدرش
2. ۲گر بمیرد پدرش جایِ غم و ماتم نیستزنده ام من، بنوازم ز پدر خوب‌ترش
3. ۳لَله را نیز اگر دست به سر می‌کردمخوب می‌شد که کشم دست اُبُوَّت به سرش
4. ۴بعدِ مرگِ پدرش کارِ لَله آسانستبه دهن کوبم اگر حرف زند مشتِ زرش
5. ۵لَله ها قاطِبةً راهبرِ اطفالندگر دهم سیم کجا خود نشود راهبرش؟
6. ۶مادرش بی‌خبر از عالَمِ ما خواهد بودگر نسازد لَله از عالَمِ ما باخبرش
7. ۷باید از فتنۀ دورِ قمرش داشت نگاهتا نگهدار شود فتنۀ دورِ قمرش
8. ۸گر خداوند اجابت کند این دعوتِ منبزند دستِ قضا دستِ قضا بر کمرش
9. ۹دور و نزدیک خبردار شوم از حالشحاضر آیم به بَرَش چون شنوم مُحتَضَرش
10. ۱۰چهره غمناک کنم، جامهٔ جان چاک کنمگریه آغاز کنم چون رفقای دگرش
11. ۱۱داستان ها کنم از دوستیِ آن مرحومقصّه‌ها سر کنم از خوبیِ خلق و سِیَرَش
12. ۱۲تا نگویند تو را با پسرِ غیر چه کارمادرش را به زنی گیرم و گردم پدرش
13. ۱۳باش تا در اثرِ تربیتِ من بینیچند سالِ دگرش صاحبِ چندین هنرش
14. ۱۴حسن خوبست اگر کامِ دل از وی گیریثمرش چیست درختی که نچینی ثمرش؟
15. ۱۵ساده را باید یک موی نباشد به سرینظرفِ مودار اگر مفت دهندش، مَخَرش
16. ۱۶همچنان گر دو شبانروز نیابی خورشیهر غذایی که در او موی ببینی مَخُورش