1. ۱من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم
2. ۲مرا گفتند مهر و مه دو خادمبه نوبت روز و شب بر من مُلازم
3. ۳یکی ماما یکی لالای من شدسر زانوی این دو جای من شد
4. ۴به من گفتند کاین لالا و ماماکُهن خدمتگزارانند بر ما
5. ۵نیاکان تو را هم این دو بودندکه روز و شب پرستاری نمودند
6. ۶تو هم از این دو یابی پرورش‌هاخوری از سفره اینان خورش‌ها
7. ۷گرفتم بیش راه زندگانیز طفلی پا نهادم در جوانی
8. ۸ز یک تا سن سیّ و چِل رسیدمخودی آراستم، قدّی کشیدم
9. ۹به زیورها همی کردم مزینبرون و اندرون خانهٔ من
10. ۱۰لبم از لعل شد دندان ز لُولُوز نقدِ عمر جیب و جَیب مملو
11. ۱۱دو چشم از جزع و دو گونه ز مرجانگهرهای فراوان هشته در جان
12. ۱۲ز عنبر موی کردم از صدف گوشز سیم ساده آکندم بُنا گوش
13. ۱۳چو کم کم صاحب این مایه گشتمرفیق دختر همسایه گشتم
14. ۱۴بنای شهوت و مستی نهادمزمام دل به دست نفس دادم
15. ۱۵دو خادم یافتندم غافل و مستبرای غارتم گشتند هم دست
16. ۱۶چو آگاه از درون بیت بودنداثاث البیت را یک یک ربودند
17. ۱۷یکی شب آمد و لعل لبم بردیکی روز آمد و رختِ شبم برد
18. ۱۸یکی از نقد عمرم کاست کم کمیکی از گوهر جانم دمادم
19. ۱۹دو جِزع و سی و دو لُو‌ءلُوء شد از چنگیکی از شیشه و آن دیگر از سنگ
20. ۲۰چه گویم خود چه‌ها آمد به روزمچسان کردند کم کم مایه‌سوزم
21. ۲۱تهی شد خانه، خالی ماند دستمبه پنجاه و سه سال اینم که هستم
22. ۲۲نه احساسات من باقی نه افکارهمانا صورتی هستم به دیوار
23. ۲۳سپارم نوجوانان وطن راکه گاهی بنگرند این عکس من را
24. ۲۴ز کَیدِ مهر و مه غافل نمانندجوانی را به غفلت نگذرانند