1. ۱ای پسر لحظه ای تو گوش بدهگوش بر قصّه دو موش بده
2. ۲که یکی پیر بود و عاقل بوددگری بچه بود و جاهل بود
3. ۳هر دو در کنجِ سقف یک خانهداشتند از برای خود لانه
4. ۴گربهٔی هم در آن حوالی بودکز دغل پر ، ز صدق خالی بود
5. ۵چشم گربه به چشم موش افتادبه فریبش زبان چرب گشاد
6. ۶گفت ای موش جان چه زیباییتو چرا پیش من نمی آیی
7. ۷هرچه خواهد دلِ تو ، من دارمپیش من آ که پیش تو آرم
8. ۸پیر موش این شنید و از سر پندگفت با موش بچه کای فرزند
9. ۹نروی ، گربه گول می زندتدور شو ورنه پوست می کندت
10. ۱۰بچه موش سفیه بی مشعراین سخن را نکرد از او باور
11. ۱۱گفت مَنعم ز گربه از پی چیستاو مرا دوست است ، دشمن نیست
12. ۱۲گربه هم از قبیله موش استمثلِ ما صاحب دُم و گوش است
13. ۱۳تو ببین چشم او چه مقبول استچه صدا نازک است و معقول است
14. ۱۴باز آن پیر موش کار آگاهگفت با موش بچه گمراه
15. ۱۵به تو می گویم ای پسر در رو !حرفِ این کهنه گرگ را مشنو
16. ۱۶گفت موشک که هیچ نگریزماز چنین دوست من نپرهیزم
17. ۱۷گربه زین گفتگو چو گل بشکفتبار دیگر ز مکر و حیله بگفت
18. ۱۸من رفیق توام مترس بیاترس بیهوده از رفیق چرا!
19. ۱۹پیر موش از زبان آن فرتوتماند مات و معطل و مبهوت
20. ۲۰گفت وه ! این چقدر طنّاز استچه زبان باز و حیله پرداز است
21. ۲۱بچه موشِ سفیهِ بی ادراکگفت من می روم ندارم باک
22. ۲۲بانگ زد پیر موش کای کودناین قدر حرف های مفت مزن!
23. ۲۳تو که باشی و گربه کیست ، الاغ!رفتن و مردنت یکی است الاغ !
24. ۲۴گربه با موش آشنا نشودگرگ با بره هم چَرا نشود
25. ۲۵پر دغل گربه به فن استادباز آهسته لب به نطق گشاد
26. ۲۶گفت این حرف ها تو گوش مکنگوش بر حرف پیر موش مکن
27. ۲۷پیرها غالبا خِرف باشنداز ره راست منحرف باشند
28. ۲۸نُقل و بادام دارم و گردومن به تو می دهم تو بده به او
29. ۲۹بچه حرف نشنوِ سادهبه قبول دروغ آماده
30. ۳۰سخن کذب گربه صدق انگاشترفت و فورا بنای ناله گذاشت
31. ۳۱که به دادم رسید مُردم منبی جهت گول گربه خوردم من
32. ۳۲دُمم از بیخ کند و دستم خوردشکمم پاره کرد و گوشم بُرد
33. ۳۳پنجه اش رفت تا جگر گاهممن چنین دوست را نمی خواهم
34. ۳۴پیر موشش جواب داد برو !بعد از این پند پیر را بشنو
35. ۳۵هرکه حرف بزرگتر نشنیدآن ببیند که بچّه موش بدید