لمن طلل أبصرته فشجاني

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1این ویرانه از آن کیست که دیدمش و مرا اندوهگین کرد، چون خطی زبور بر شاخه‌ای یمنی.•لِمَنْ طَلَلٌ أبْصَرتُهُ فَشَجَاني ⁎ كخط زبور في عسيب يمانِ
2. 2خانه‌هایی از آنِ هند و رباب و فرتنی است، شب‌هایمان در نعف بدلان.•دِيَارٌ لهِنْدٍ وَالرَّبَابِ وَفَرْتَني ⁎ ليالينا بالنعفِ من بدلان
3. 3شب‌هایی که عشق مرا می‌خواند و پاسخش می‌دادم و چشم کسانی که دوستشان داشتم به من می‌نگریست.•ليالي يدعوني الهوى فأجيبهُ ⁎ وأعينُ من أهوى إليّ رواني
4. 4اگر اکنون غمگینم، چه بسا دلیر نبردی که در آن گشودم آنگاه که چهرهٔ بزدل سیاه شد.•فإن أمس مكروباً فيا ربّ بهمة ⁎ كشَفتُ إذا ما اسْوَدّ وَجْهُ الجَبانِ
5. 5و اگر غمگینم، چه بسا کنیزکی نازپرورده که با کران نواخته‌ام.•وإن أمس مكروبا فيارُبّ قينة ⁎ منعمة أعملتُها بكران
6. 6او را عودی است که با صدایش بر لشکر چیره می‌شود، آوایی گرفته و خشن چون دو دست آن را بجنبانند.•لهَا مِزْهَرٌ يَعْلُو الخَمِيسَ بِصَوْتهِ ⁎ أجَشُّ إذَا مَا حَرّكَتْهُ اليَدَانِ
7. 7و اگر غمگینم، چه بسا تاخت‌وتازی که حاضر بودم بر اسب لاغرمیان و نرم‌سینه.•وان أمس مكروباً فيا ربُ غارة ⁎ شَهِدْتُ عَلى أقَبَّ رَخْوِ اللَّبَانِ
8. 8بر اسبی چابک که چون بدود بر بخشندگی‌اش افزوده می‌شود، دونده‌ای پیوسته و شتابان.•على ربذٍ يزدادُ عفواً إذا جرى ⁎ مسحٍّ حثيث الركض والزالان
9. 9بر سُم‌های سخت و استوار می‌خرامد، با بندهایی محکم و نرم و استوار.•ويخدي على صم صلاب ملاطس ⁎ شَدِيدَاتِ عَقْدٍ، لَيّنَاتٍ مِتَانِ
10. 10و چه بسا باران بهاری که تپه‌هایش را سبز کرد و من با اسبی بلند و تنومند در آن فرو رفتم.•وغيث من الوسمي حو تلاعهُ ⁎ تبطنتهُ بشيظم صلتان
11. 11اسبی که حمله می‌کند و می‌گریزد، پیش می‌آید و پس می‌رود، یکجا چون بز نر آهوان دونده.•مِكَرٍّ مِفَرٍّ مُقْبِلٍ مُدْبِرٍ مَعاً ⁎ كَتَيسِ ظِبَاءِ الحُلّبِ العَدَوَانِ
12. 12چون او را از پهلو بگیریم، پشتش چون ریشهٔ رخامی در بارش خم می‌شود.•إذا ما جنبناهُ نأود متنُهُ ⁎ كعِرْقِ الرُّخامى اهْتَزّ في الهَطَلانِ
13. 13از دنیا بهره‌ای بگیر، که تو فانی هستی، از شراب‌ها و زنان زیبا.•تَمَتّعْ مِنَ الدّنْيَا فَإنّكَ فَاني ⁎ مِنَ النَّشَوَاتِ وَالنّسَاءِ الحِسَانِ
14. 14از سپیدرویانی چون آهوان و گندمگونانی چون پیکره‌ها، پاکدامنان و درخشندگان خندان.•مِنَ البِيضِ كالآرَامِ وَالأُدمِ كالدّمى ⁎ حواصنها والمبرقات الرواني
15. 15آیا از یاد زنی نبهانی که قومش در جزع الملا فرود آمدند، دو چشمت اشک می‌ریزد؟•أمِنْ ذِكْرِ نَبْهَانِيّة ٍ حَلّ أهْلُهَا ⁎ بِجِزْعِ المَلا عَيْنَاكَ تَبْتَدِرَانِ
16. 16اشک آن دو ریزان و روان و پیوسته است، و می‌بارد و می‌چکد و جاری می‌شود.•فَدَمْعُهُمَا سَكْبٌ وَسَحٌّ وَدِيمَة ٌ ⁎ وَرَشٌّ وَتَوْكَافٌ وَتَنْهَمِلانِ
17. 17گویی آن دو، دو مشک‌اند که شتاب‌زده‌ای پر کرده، تازه‌اند و هنوز روغن نخورده‌اند.•كَأنّهُمَا مَزَادَتَا مُتَعَجِّلٍ ⁎ فريانِ لما تُسلقا بدهانِ