أحاطَ بحرمتي ما كان منِّي

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آنچه از من سر زد حرمتم را فراگرفت، و گذشت تو با هر دو فراخ و فراگیر است.•أحاطَ بحرمتي ما كان منِّي ⁎ وعفوك واسعٌ بهما مُحيطُ
2. 2پس چرا پوزش می‌خواهم و پوزش‌پذیری نیست؟ فراخی تنگ شد و گستردگی جمع.•فما لي أستقيلُ ولا مُقيلُ ⁎ أضاق الرَّحبُ وانقبض البسيطُ
3. 3ستم کردم و تو سزاوارترین کسی هستی که از معترف چشم بپوشد، و گاه همنشین ستم می‌کند.•بغيتُ وأنت أولى من تَغاضى ⁎ لمعترفٍ وقد يبغي الخليطُ
4. 4چه بسا لغزشی برای اسب اصیل قومی، و نزد آنان بد بسته‌ای نیست.•وكم من عثرةٍ لجوادِ قومٍ ⁎ وما هو عندهمُ بئسَ الربيطُ
5. 5و اقرار من که عذری نیست، خود عذری است که چون سپیده‌دم آمیخته آشکار است.•وإقراري بأنْ لا عُذرَ عذرٌ ⁎ يلوحُ كأنه الفلقُ الشَّميط
6. 6و شگفت آنکه خوار فروتنی است که عزیزی برافروخته از او مطالبه می‌کند.•ومن عجب ذليلٌ مستكينٌ ⁎ يُطالبهُ عزيزٌ مستشيطُ
7. 7اخلاص و خیرخواهی و دوستی‌ای که نمی‌گردد و دور نمی‌شود، بر تو ناز کرد.•أدلَّ عليك إخلاصٌ ونصحٌ ⁎ وودٌ لا يميلُ ولا يميطُ
8. 8پس جرم مرا برای امیدواری‌ام ببخش، که دیری است جرم را بخشیدی در حالی که خون تازه بود.•فهبْ جُرمي لتأميلي فقِدْما ⁎ وهبتَ الجُرمَ وهو دم عبيطُ
9. 9و سستی از پروردن مرا دراز مکن، که تو برای هر بزرگواری چابکی.•ولا تُطِل الفتورَ عن اصطناعي ⁎ وأنت لكلِّ مكرُمةٍ نشيط
10. 10و همواره آنی که بوی خوشش چون عطر باغ است که شبنم آن را خم می‌کند.•وما زلتَ الذي ريَّا نثاهُ ⁎ كريَّا الروض يثنيهِ السَّقيط
11. 11برای بلندی‌ها بیدار باش؛ مدعیان آن در خواب خود از آن خرخر می‌کنند.•تيّقظ للعُلا والمدّعُوها ⁎ لهمْ في نومهم عنها غطيطُ
12. 12چه بسیار خون‌هایی که با گذشت تو حفظ شد، که خونبهایش حلال بود و نزدیک بود بریزد.•فكم حُقنتْ بصفحكَ من دماءٍ ⁎ مُحلِّلةٍ وقد كادتْ تشيطُ
13. 13و چه بسیار بهره‌هایی که با بخشش تو به دست آمد که بار صاحبش شب صدا می‌کند.•وكم نِيلت بجودك من أحاظٍ ⁎ يبيتُ لرحل صاحبها أطيطُ
14. 14و چگونه از آیین‌های بلندی منحرف می‌شوی، در حالی که خانه‌ات میان آنها خانهٔ میانه است؟•وكيف تحيدُ عن سننِ المعالي ⁎ وبيتُك بيْنها البيتُ الوسيط