فلا يَبْعدِ الشُّبوطُ من متلبِّسٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شبّوط [ماهی] دور نباد، از آن‌که جامهٔ نیکو بر تن دارد و آن‌که برهنه است.•فلا يَبْعدِ الشُّبوطُ من متلبِّسٍ ⁎ ظِهارتَه الحسنى ومن مُتجَرِّدِ
2. 2چون بر سیخ پخته می‌شود و صدا می‌کند و از پوشش سرخ‌رنگش بیرون می‌آید،•إذا نَشَّ في سفُّوده عند نُضْجِهِ ⁎ وأَخرج من سرباله المتوِّرد
3. 3جوانی که در چراگاهی پرنعمت در دجله چرید و هر جوینده‌ای که او را ببیند جز ستایش نمی‌کند.•فَتيٌّ رعى مَرْعىً بدجلة مُخْصِباً ⁎ أبى أن يراه رائدٌ غيرَ مُحْمِدِ
4. 4تا آنکه روزگار او را به نوبتی گرفتار کرد و او غایت آرزوی بخشنده شد.•إلى أن أصابته من الدهر نوبةٌ ⁎ وقد صار أقصى مُنيةَ المتجودِ
5. 5پس صیاد او را از بهترین آبشخور بیرون آورد و کبابی او را به بدترین آبشخور درآورد.•فأصدره الصيَّاد عن خير مَوْرِدِ ⁎ وأورده الشَّوَّاءُ أخبث مورِدِ
6. 6و باربر او را به بهترین طعم نزد آن مهمان‌نوازِ بخشنده و کم‌کاهنده آورد.•وجاء به الحمَّالُ أطيبَ مطعَمٍ ⁎ إلى الطيِّب المِنْفاق غيْرِ المصرِّدِ
7. 7و چه نیکوست که در آن پخته نگاه کنیم، همان‌طور که از تنور افروخته آمده است.•ويا حبذا امعاننا فيهِ ناضجاً ⁎ كما جاء من تنّوره المتوقد
8. 8و من مشتاق بازگشت به مانند آن هستم، هرچند چهرهٔ شکیبایان را نشان می‌دهم.•وإني لمشتاق إلى عَوْدِ مثله ⁎ وإن كنتُ أُبدي صفحة المتجلِّدِ