فتى إن أُجِدْ في مدحه فلأنّني

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1جوانمردی است که اگر در ستایشش خوب بسرایم، به این سبب است که میدانی گسترده برای سخن در او یافتم.•فتى إن أُجِدْ في مدحه فلأنّني ⁎ وجدتُ مجالا فيه للقول واسعا
2. 2و اگر در ستایشش خوب نسرایم، به این سبب است که چنان بدو اطمینان کردم که وسیله‌ها را کوتاه کردم.•وإنْ لا أجد في مدحه فلأنني ⁎ وثِقتُ به حتى اختصرتُ الذرائعا
3. 3آنکه توکل می‌کند در وسیله نمی‌کوشد و جز آسوده‌خاطر و آرام نمی‌رود.•ومن يتَّكلْ لا يحتفلْ في ذريعةٍ ⁎ ولا يسَع إلا خافضَ البال وادعا
4. 4برای خواهندهٔ نیکی هنگامی که به سوی خانواده‌اش رو کند، همین ستایش بس است که شعر با رضایت آن را معاف کرد.•كفَى طالباً عرفاً إذا أَمَّ أهلَه ⁎ من المدح ما أعفَى به الشعرُ طائعا
5. 5با این حال اگر بی‌ستایش به دیدارشان آید، از میان شفیعان شفیعی همین بس.•على أنه لو زارهم غير مادِحٍ ⁎ كفاهُ بهم دون الشوافعِ شافعا
6. 6ای ابوحسن، اگر سخن درخوری نگفتم، من از اندیشه‌ای فرومانده برنخاستم.•أبا حسن إنْ لا أكن قلتُ طائلاً ⁎ فإني لم أُنهض من الفكر واقعا
7. 7تو را چون کسی ستودم که به مردی بزرگوار آرام گرفته، و شعر گفتم در حالی که خواب‌آلود و خفته بودم.•مدحتُك مدح المستِنيم إلى امرىءٍ ⁎ كريم فقلتُ الشعر وسنانَ هاجعا
8. 8و اگر در آن نیکو سروده‌ام، به سبب نیکی‌های پیشین دست‌های توست.•وإن أكُ قد أحسنتُ فيه فإنه ⁎ بما أحسنتْ قبلي يداك الصنائعا
9. 9تو نوآوری‌ها آفریدی و سخنوران دربارهٔ تو نوآوری‌ها آفریدند.•فعلتَ فأبدعتَ البدائع فاعلاً ⁎ فأبدع فيك القائلون البدائعا
10. 10پیوسته نیکی کنی و من آن را بتابانم؛ تو نیکو پیشوا باشی و من نیکو پیرو.•فلا زلت تُسدي صالحاً وأُنيرُهُ ⁎ فتُحسن متبوعاً وأُحسن تابعا