عليَّ دينٌ ثقيلٌ أنتَ قاضيهِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بر من وامی سنگین است که تو آن را ادا می‌کنی؛ ای که وام مرا امید من به تو بر دوشم می‌نهد.•عليَّ دينٌ ثقيلٌ أنتَ قاضيهِ ⁎ يامَنْ يُحَمِّلني دَيْني رَجائيهِ
2. 2برادرانم آبشخورهایشان را از من دریغ کردند و مرا به دریایی سپردند که جویبارهایش [از آنِ خود اوست].•وقد حماني إخواني مواردَهم ⁎ ووكلتني إلى بحرٍ سواقيه
3. 3گفتند: آیا از طوفان آب بنوشیم؟ چنان‌که به سروری گفته شود که تو والی آنی.•قالوا أنسقي مِنَ الطوفان موردُه ⁎ كما يقال لمولى أنت واليه
4. 4آیا در نیکی با تو کسی ستیزه می‌کند؟ دستی که امری را که تو بدان بسنده‌ای کفایت کند.•وهل تُنازعك المعروفَ في رجلٍ ⁎ يَدٌ لتكفي أمراً أنتَ كافيه
5. 5این اندازهٔ مردم دنیا نیست، هرچند اندازه‌شان بزرگ شود، مگر کسی را که به حاشیه‌اش اختصاص یابد.•ماذاك قَدْرُ بني الدنيا وإن عَظُمَتْ ⁎ أقدارهم غيرَ مخْصوصٍ بحاشيه
6. 6و مرا به آب‌کم و گودال حواله ندادند، و دربارهٔ غیب گمانی از سر تشبیه نبردند.•وما أحالوا على ضَحْلِ ولا ثَمِدٍ ⁎ ولا تَظَنَّوْا بغيبِ ظنَّ تَشْبيه
7. 7پس مرا نرنجان و تباهی آنان را به حساب من نگذار؛ کاری که تو سرپرستش باشی تباه نشود.•فلا تُصْعِني وتَجْني لي إضاعتَهُمْ ⁎ إيايَ لاضاع أمرٌ أنت راعيه
8. 8ای فرزند دو وزیر، نیکی‌های شما همه را فرا گرفته جز مرا؛ پس مرا سخت سرگشته کردی.•يابن الوزيرَيْنِ قد عَمَّتْ صنائعُكم ⁎ غيري فقد ولَّهتني كلَّ توليه
9. 9خدا را است جایگاه نیکی‌ای که از شما می‌بینم؛ دورترین‌هایش به دست آمد و نزدیک‌ترین‌هایش تصاحب شد.•للَّهِ موقعُ معروفٍ أراه لكم ⁎ نِيلتْ أقاصيه واحتيزت أدانيهِ
10. 10چه بسیار مردمی که به واسطهٔ من به فراوانی دولت شما امید بستند و بهره بردند، و من با محرومیتی گسترده مواجه شدم.•كم من أناسٍ رَجَوْا بي رَيْعَ دولتكم ⁎ حَظُوا وأُوسِعْتُ حِرماناً أُشافيه
11. 11و از عدالت نیست که نعمت آنان تمام شود و جایگاه من سختیِ دشوار باشد.•ومامن العدل أن يُقْضَى نَعيمُهم ⁎ ومُصْطَلاي بِبَرْحٍ مُبْرحٍ فيه
12. 12دوستی نگهبان را رها مکن، در حالی که آتش حسرتِ از دست رفتن بهره او را می‌سوزاند.•لاتتركنَّ وليَّاً ذا محافظة ⁎ ونارُ حَسْرةِ فَوْتِ الحظ تكويه
13. 13او را چون امیدوار باران مکن که صاعقه‌اش زد، حال آنکه امیدوارش آبیاری را آرزو کرده بود.•لا تجعلنه كراجي الغيثِ أصعَقَهُ ⁎ وإنما أمَّلَ الإسقاءَ راجيه
14. 14حال تنگ‌کننده است و جان از بیماریِ دراز یا درمان‌کردنش هراسان.•الحالُ مُرهقةٌ والنفسُ مُشفِقَةٌ ⁎ من دائها المتمادي أو تُداويه
15. 15یا ناامیدی است یا انس از نزدیک؛ پس مرا در کارم سرگردان مگذار.•وهو الإياسُ أو الإيناسُ من كَثبٍ ⁎ فلا تدعْني من أمريَّ في تيه