تجلدَّ عمرٌ وللهجاء تجملاً

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عمرو خود را به سخت‌جانی زد و برای هجو خود را آراست، و من همواره حرمت آراسته را نگه می‌دارم.•تجلدَّ عمرٌ وللهجاء تجملاً ⁎ وما زلتُ أرعى حرمةَ المتجملِ
2. 2پس سوگند خوردم تا زنده‌ام او را هجو نکنم؛ و زیبارو گاهی برای نگرنده چهره می‌گشاید.•فأقسمتُ لا أهجوه ماعشتُ بعدها ⁎ وقد تُسفر الحسناءُ للمتأملِ
3. 3عادت من دروغ‌کردن گمان بیم‌دهنده است، چنان که عادت من راست‌کردن گمان امیدوار است.•ومن عادتي تكذيبُ ظنٍّ مُحاذري ⁎ كما عادتي تصديقُ ظن المؤملِ
4. 4به عمرو بگویید: تو آزاده‌ای که دشنامش خوی آزاده‌ی نیکوکار و بردبار است.•فقولا لعمروٍ أنت حرٌّ سِيابُه ⁎ لشيمةِ حرٍّ محسنِ الحلم مجْمِلِ
5. 5اگر او به انتقام و نعمت من اعتنا نکند، نزد من برای او بازگشتی کامل هست،•فإنْ هو لم يحفلْ بنقمي ونعمتي ⁎ فعندي له عَوْدُ المتمّ المكمّلِ
6. 6هجوی که اگر پیش از چشیدن بوییده شود، در آن آمیزه‌ای از زهر کشنده می‌بیند.•هجاءٌ إذا ما استافه قبلَ ذَوْقِهِ ⁎ رأى فيه شوباً من ذعافِ المُثمَلِ
7. 7گمان نمی‌کنم او اعتنا نکند، هرچند شعلهٔ آن در ظاهر ساختگی نمایان باشد.•ولست أُراه لا يبالي وإن بدا ⁎ تضرُّمُه في ظَاهرٍ متعملِ
8. 8با دو چشم دروغگوی خود آنچه می‌بیند دید؛ هرگاه داغ‌های خود را بر او بگردانم، دیگر بی‌قرار نمی‌شود.•رأيت بعينيه الكذوبينِ مايرى ⁎ متى حلتُ كيّاتي له لم يُمَلمِل