بؤساً لقومٍ تحدَّوني بجهلهمُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بر گروهی وای که با نادانی خود با من درافتادند؛ نادانی گروهی را به بدترین گرفتاری می‌اندازد.•بؤساً لقومٍ تحدَّوني بجهلهمُ ⁎ والجهلُ يُورطُ قوماً شرَّ إيراطِ
2. 2فرض کن بر بردباری من گستاخی کردند؛ مگر نمی‌دانستند که قافیه‌ها به خشم‌آوردن من رضایت نمی‌دهند؟•هبهمْ أدلُّوا على حلمي أما علِمُوا ⁎ أن القوافي لا ترضى بإسخاطي
3. 3گفتند: آیا دیوانه‌ای را دشنام می‌دهی؟ گفتم: دیوانگی را چاره‌ای جز داغ‌کردن و درمان نیست.•قالوا أتشتمُ مجنوناً فقلتُ لهمْ ⁎ لا بدّ للمسِّ من كيٍّ وإسعاط
4. 4داروی ابوحفص و وردش نزد من است، اگر پزشکی بقراط از درمانش درمانده باشد.•عندي دواءُ أبي حفصٍ ورُقيتُهُ ⁎ إن كان ذلك أعيا طبّ بقُراطِ
5. 5چه بسا بدبختی مانند او که در میدان کوشش مرحله به مرحله از او پیش افتاده‌ام.•كم مثلهِ من شقيٍّ قد وصلتُ له ⁎ في حلبةِ الكَدِّ أشواطاً بأشواطِ
6. 6او را با سرگرمی‌ها از معاشش بازداشتم، زیرا من در برابر او احتیاط نکرده بودم.•شغلْتُهُ بالهواهي عن معيشتِه ⁎ وذاك أنِّي عليه غيرُ مُحتاطِ
7. 7مرا با ابوحفص واگذار؛ او را رها خواهم کرد، حجامتگر ساباط، بلکه کاغذفروش ساباط.•دعني وإيّا أبي حفصٍ سأتركه ⁎ حجَّام ساباط بل ورَّاق ساباطِ
8. 8کاری که قیراطی فزونی برایش بیاورد، از دشنام‌دادن به من برایش سودمندتر بود.•قد كان أجدى عليه من مُشاتمتي ⁎ شُغلٌ يردُّ عليه فضل قِيراط