石州引 — سنگ‌جو (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بارانِ نرم و سرمای نو، آفتابِ کج با روشنی بازی می‌کند؛ حالِ بهار تهی و گسترده است.•薄雨初寒，斜照弄晴，春意空阔。
2. 2رنگِ بید در منزلگاهِ راه به زردی می‌پیچد و مسافرِ دور نخستین شاخه را پیشاپیش می‌شکند.•长亭柳色缠黄，远客一枝先折。
3. 3مه بر کرانهٔ آب گسترده و چند کلاغِ بازگشته را در بر گرفته؛ بادِ شرقی برفِ ریگزارهای دور را یکسره آب کرده است.•烟横水际，映带几点归鸦，东风销尽龙沙雪。
4. 4هنوز به یاد دارم نخستین بار که از گذرگاه آمدم درست همین فصل بود.•还记初关来，恰而今时节。
5. 5هنگامِ رفتن.•将发。
6. 6عمارتِ نگارین، بادهٔ معطر، اشکِ سرخ و آوازِ روشن، ناگهان به وداعی سرد بدل شد.•画楼芳酒，红泪清歌，顿成清别。
7. 7اکنون سالی گذشته و خبر و ردِ پا یکسره بریده است.•已是经年，杳杳音尘多绝。
8. 8اگر خواهی بدانی در دلم چه اندازه اندوهِ زلال است: برگِ موز گشوده نمی‌شود و غنچهٔ میخک گره خورده است.•欲知方寸，共有几许清愁，芭蕉不展丁香结。
9. 9بیهوده تا کرانهٔ آسمان چشم می‌دوزم؛ هر دو در باد و ماه ملولیم.•枉望断天涯，两厌厌风月。