ما بالُ عَيْنِكَ لا تَرْقَا مَدامِعُها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چشمت را چه شده که اشکش بند نمی‌آید و چون مروارید شکافته بر سینه می‌ریزد؟•ما بالُ عَيْنِكَ لا تَرْقَا مَدامِعُها ⁎ سَحَّا على الصّدْرِ، مثلَ اللؤلؤ الفَلِقِ
2. 2بر خبیب، که قتلگاهش در راه خدای رحمان بود، نه ناتوان هنگام رویارویی و نه سبک‌سر.•على خبيبٍ، وفي الرحمنِ مصرعهُ ⁎ لا فشلٍ حينَ تلقاهُ ولا نزقِ
3. 3پس برو ای خبیب، خدا تو را پاداش پاکی دهد و بهشت جاودان نزد حوریان در همنشینی.•فاذهبْ خبيبُ، جزاكَ اللهُ طيبةً ⁎ وجنةَ الخلدِ عندَ الحورِ في الرفقِ
4. 4چه می‌گویید اگر پیامبر به شما بگوید، آنگاه که فرشتگان نیکوکار در آسمان‌اند:•ماذا تقولونَ، إنْ قالَ النبيُّ لكمْ ⁎ حينَ الملائكةُ الأبرارُ في الأفقِ
5. 5چرا شهید خدا را در برابر مردی سرکش کشتید که در شهرها و راه‌ها دشواری آفرید؟•فِيما قَتَلْتُمْ شَهِيدَ اللَّهِ في رَجُلٍ ⁎ طاغٍ قد أوْعَثَ في البلدان والطّرُقِ
6. 6ای ابواهاب، سخن خود را برایم روشن کن: آهوی آراسته به مروارید و سیم کجاست؟•أبا إهابٍ‍ فبينْ لي حديثكمُ: ⁎ أينَ الغزالُ محلى الدرّ والورقِ
7. 7چون فخر می‌کنی، ای ابوکبیشه، یادی مکن؛ در سبک‌مغزی زیاده‌روی کردی.•لا تذكرنّ، إذا ما كنتَ مفتخراً ⁎ أبا كُثَيْبَةَ! قد أسْرَفتَ في الحُمُقِ
8. 8و نه از عزیز؛ که پیمان‌شکنی نقص است و عزیز ریزنفس و تنگ‌خوی است.•ولا عزيزاً، فإنّ الغدرَ منقصةٌ ⁎ إنّ عَزيزاً دَقِيقُ النّفْسِ والخُلُقِ