لعمركَ بالبطحاء بينَ معرفٍ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به جان تو، در بطحا میان معرف و نطاة جایگاه‌ها و منزلگاه‌هاست.•لعمركَ بالبطحاء، بينَ معرفٍ ⁎ وبينَ نطاةَ، مسكنٌ ومحاضرُ
2. 2به جانم سوگند، قبیله‌ای که میان خانه‌ی مزاحم و جثی بود، رنج سفر نمی‌کشید و در جا بود.•لعمري لحيٌّ، بينَ دارِ مزاحمٍ ⁎ وبَينَ الجُثى، لا يجشَمُ السّيرَ، حاضِرُ
3. 3و قبیله‌ای مقیم که گله‌اش را به شتاب نمی‌برند، و از ورای دوردست‌ها پشتیبانانی دارند.•وَحَيٌّ حِلالٌ لا يُكَمَّشُ سَرْبُهُم ⁎ لهمْ منْ وراء القاصياتِ زوافرُ
4. 4اگر روزی گفته شود: کوچ کنید که زمانش رسید، می‌ماندند و شتری برای آنان آورده نمی‌شد.•إذا قيلَ يوماً إظعنوا قدْ أتيتمُ ⁎ أقاموا، ولمْ تجلبْ إليهمْ أباعرُ
5. 5سزاوارتر از جوانانی با مرکب‌هایی که لاغر و کج‌اندام شب را می‌پیمایند.•أحقُّ بها منْ فتيةٍ وركائبٍ ⁎ يُقطِّعُ عَنْها اللَّيْلَ عُوجٌ ضَوَامِرُ
6. 6می‌گوید و اشک را از چهره‌ی نجیبش می‌ریزد: شاید جانم پیش از جان تو صبحگاه برود.•تقولُ وتُذْري الدّمْعَ عنْ حُرّ وَجهِها: ⁎ لَعلّكَ، نَفسي قَبْلَ نَفسِكَ، باكِرُ
7. 7فرمانده غسان زمین هموار و گیاهداری را برایش گشود که از قله‌های جولان گیاه و گل دارد.•أبَاحَ لَها بِطْرِيقُ غَسّانَ غائِطاً ⁎ لَهُ من ذُرَى الجوْلانِ بقلٌ وَزَاهِرُ
8. 8در غسان به کرانه‌های پرچین چرید، تا حارث جولان، پس نی نمایان است.•تربعَ في غسانَ أكفافَ محبلٍ ⁎ إلى حارِثِ الجَوْلانِ فالنِّيُّ ظَاهِرُ
9. 9او را برای کجاوه نزدیک آوردم، گویی نر شترمرغ رمیده‌ای در سماوه بود.•فقربتها للرحلِ، وهيَ كأنها ⁎ ظَلِيمُ نَعَامٍ بالسّماوَةِ نافِرُ
10. 10او را به آبی بردم و نخورد جز آنکه لب‌هایش تر شد.•فأوردتها ماءً فما شربتْ بهِ ⁎ سِوَى أنّها قَدْ بُلّ مِنها المَشافِرُ
11. 11بامدادان او را از آب ثهمل بازگردانیدم، از بیشه صاحب دو جامه، و جامه نو بود.•فأصدَرْتُها عَنْ ماء ثَهْمَلَ غُدوَةً ⁎ منَ الغابِ ذو طمرينِ، فالبزُّ آطرُ
12. 12او شب را گذراند و آب زیر سینه‌اش بود، و عذرخواه از فراوانی آب نزد گردنش.•فَبَاتَتْ، وباتَ الماءُ تحتَ جِرَانِها ⁎ لدى نحرها منْ جمةِ الماء عاذرُ
13. 13آن شب سیر خود را پیمود، سپس در یثرب فرود آمد، در حالی که بادیه‌نشین و شهرنشین حاضر بودند.•فدابتْ سراها ليلةً ثمّ عرستْ ⁎ بيَثْرِبَ، والأعْرَابُ بادٍ وَحَاضِرُ