قَدْ تَعَفّى بَعْدَنا عاذِبُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پس از ما عاذب محو شد؛ نه ساکنی در آن مانده و نه نزدیکی.•قَدْ تَعَفّى بَعْدَنا عاذِبُ ⁎ مَا بهِ بَادَ وَلا قَارِبُ
2. 2بادی که خاک می‌پراکند آن را دگرگون کرد، و رعدی پیوسته و غرّان.•غَيّرَتْهُ الرّيحُ تَسْفي بِهِ ⁎ وَهَزيمٌ رَعْدُهُ وَاصِبُ
3. 3در آن دختری نوجوان، بالیده و نورسته می‌زیست.•وَلَقَدْ كانَتْ تَكُونُ بِهِ ⁎ طفلةٌ،ممكورةٌ، كاعبُ
4. 4دلم را به یاد او سپردم؛ پس عشق بر من سنگین و چیره است.•وَكّلَتْ قَلبي بِذِكْرَتِهَا ⁎ فالهوى لي فادحٌ، غالبُ
5. 5از او همدردی ندارم و گریزی از آنچه آورنده می‌آورد نیست.•ليسَ لي منها مؤاسٍ، ولا ⁎ بُدَّ ممّا يَجْلُبُ الجالِبُ
6. 6چون او را یاد می‌کنم، گویی از گرمای شرابی مست می‌شوم.•وكأنّي، حينَ أذْكُرُهَا ⁎ مِنْ حُمَيّا قَهْوَةٍ شَارِبُ
7. 7آیا قله‌ی ذی‌نفر چون روزگار من است، و پیچ اعراف و ضارب؟•أكَعَهْدي هَضْبُ ذي نَفَرٍ ⁎ فَلِوَى الأعْرَافِ، فالضّارِبُ
8. 8و پیچ خربه، آنگاه که هر شب در میان خانواده‌ی ما شبنشینی و بازی بود.•فَلِوَى الخُرْبَةِ، إذْ أهْلُنَا ⁎ كلَّ ممسىً، سامرٌ، لاعبُ
9. 9هر قدر می‌خواهی بر آنچه گذشت بگری، هر پیوندی تمام می‌شود و می‌رود.•فابْكِ ما شِئْتَ على ما انْقَضَى ⁎ كلُّ وصلٍ منقضٍ ذاهبُ
10. 10اگر اشک چیزی را باز می‌گرداند، اشک ریزان تو چیزی را باز می‌گرداند.•لَوْ يَرُدّ الدّمْعُ شَيْئاً لَقَدُ ⁎ ردّ شيئاً دمعكَ الساكبُ
11. 11سعدی در حق من انصاف نمی‌ورزید؛ کمتر دوستی با من انصاف می‌کند.•لم تكنْ سعدى لتنصفني ⁎ قلما ينصفني الصاحبُ
12. 12چون برادری که او را سرزنش نمی‌کنم، و آنچه سرزنشگر زیاده می‌شمارد.•كأخٍ لي لا أعاتبهُ ⁎ وبما يستكثرُ العاتبُ
13. 13حاضر از سخن خود چیزی گفت که غایب برای ما پنهان می‌دارد.•حَدّثَ الشّاهِدُ مِنْ قَوْلِهِ ⁎ بالذي يخفي لنا الغائبُ
14. 14و از او پوشیده‌ای آشکار شد که بردباری‌اش در گمراهی‌اش از میان رفته است.•وَبَدَتْ مِنْهُ مُزَمَّلَةٌ ⁎ حلمهُ في غيها ذاهبُ