تطاولَ بالجمانِ ليلي فلمْ تكنْ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شب من با مروارید دراز شد، و پیشگامان ستاره‌هایش نمی‌خواستند فرو شوند.•تطاولَ بالجمانِ ليلي فلمْ تكنْ ⁎ تهمُّ هوادي نجمهِ أن تصوبا
2. 2شب را می‌گذرانم و آنها را می‌پایم، گویی بر آنها گماشته‌ام و نمی‌خواهم بخوابم تا فرو روند.•أبيتُ أراعيها كأنيموكلٌ ⁎ بها لا أُريدُ النّوْمَ حَتّى تَغَيّبَا
3. 3هرگاه ستاره‌ای پس از ستاره‌ای فرو می‌رفت، چشمم آخر شب ستاره‌ی دیگری را می‌پایید.•إذا غارَ منها كوكبٌ بعدَ كوكبٍ ⁎ تُرَاقِبُ عَيْني آخِرَ اللَّيلِ كَوْكبا
4. 4ستاره‌های فروشونده پیاپی که گویی با سپیده‌دم پشت سر هم خزان و خسته می‌آیند.•غَوَائِرُ تَتْرَى من نجُومٍ تَخَالُها ⁎ مَعَ الصّبْحِ تَتْلُوها زَوَاحِفَ لُغَّبا
5. 5از ناگهانی جدایی و بیرون‌شدن دوری می‌ترسم که پراکنده و جدا شود.•أخَافُ مُفَاجَاةَ الفِرَاقِ بِبَغْتَةٍ ⁎ وصرفَ النوى من أن تشتّ وتشعبا
6. 6چون قبیله خیمه‌هایش را برکند، با هراس‌های جدایی که سر را سپید می‌کند، یقین کردم.•وأيقنتُ لما قوضَ الحيُّ خيمهمْ ⁎ بِرَوْعاتِ بَيْنٍ تَترُك الرّأسَ أشْيَبَا
7. 7آوازه‌خوان فصیح جدایی را به گوشت رساند، در حالی که خورشید روز به غروب می‌گراید.•وَأسْمَعَكَ الدّاعي الفَصِيحُ بفُرْقَةٍ ⁎ وقدْ جَنَحَتْ شمسُ النّهارِ لِتَغْرُبا
8. 8در بانگ کلاغ دوری آنان آشکار شد، شبانگاه بر شاخه‌ی بانی نشست و آواز کرد.•وَبيّنَ في صَوْتِ الغُرَابِ اغتِرَابُهُمْ ⁎ عَشِيّةَ أوْفَى غُصْنَ بانٍ، فَطَرّبَا
9. 9و در پرندگان بر بلندی، آنگاه که بر ما نمایان شدند؛ پرنده جز این نیست که بگذرد و بانگ بزند.•وَفي الطّيرِ بالعَلْيَاءِ إذ عَرَضَتْ لَنَا ⁎ وَمَا الطّيرُ إلاّ أن تَمُرّ وَتَنْعَبَا
10. 10بامداد بعین نزدیک بود هوس بر من چیره شود، با خود می‌کوشیدم برخیزم و سوار شوم.•وكِدتُ غَداةَ البعينِ يَغْلِبُني الهوَى ⁎ أُعَالِجُ نَفْسي أنْ أقُومَ فأرْكَبَا
11. 11چگونه، حال آنکه کسی که از چهل گذشته و آزموده است شیفتگی جوانی را فراموش نمی‌کند؟•وكيفَ ولا ينسى التصابيَ بعدما ⁎ تجاوَزَ رَأسَ الأرْبَعينَ وَجَرّبَا
12. 12آنچه می‌آید آشکار شده و فرق سر او رنگی از پیری غریب گرفته است.•وقدْ بَانَ ما يأتي من الأمرِ، واكْتَسَتْ ⁎ مَفَارِقُهُ لَوْناً مِنَ الشّيْبِ مُغْرَبا
13. 13آیا اگر دوری به درازا کشد، شوق می‌اندوزی و تشنگی، هرگاه نزدیک شد و دور گشت؟•أتجمعُ شوقاً إن تراختْ بها النوى ⁎ وصداً، إذا ما أسقبتْ، وتجنبا
14. 14چون رشته‌های هوس گسیخت و عصای جدایی شکست، نمی‌توانی شعثاء را دنبال کنی.•إذا أنبتّ أسبابُ الهوى، وتصدعتْ ⁎ عَصَا البَينِ لم تسطِعْ لِشعثَاءَ مَطْلَبا
15. 15چگونه خردمند به جوانی دل بندد، حال آنکه چون به طرب آید معذور نیست؟•وكيْفَ تَصَدّي المرْءِ ذي اللبّ للصِّبَا ⁎ وَلَيْسَ بمَعْذُورٍ، إذا ما تَطَرَّبَا
16. 16از آنان بسیار دوری می‌کنم، نه از کینه بلکه از بیم ماندگاری و همراهی.•أطيلُ اجتناباً عنهمُ، غيرَ بغضةٍ ⁎ وَلكِنّ بُقْيَا رَهْبَةٍ وَتَصَحُّبَا
17. 17هیچ همسایه‌ای نمی‌بینم که خود را مطاع بداند و نه همسایه‌ای برای شعثاء که خشنود شود.•ألا لا أرَى جاراً يُعلِّلُ نَفْسَهُ ⁎ مطاعاً، ولا جاراً لشعثاءَ معتبا