تأوَّبَني لَيْلٌ بِيَثْرِبَ أعْسَرُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شبی سخت در یثرب مرا فراگرفت و غمی که چون مردم بخوابند بیدار نگه می‌دارد.•تأوَّبَني لَيْلٌ بِيَثْرِبَ أعْسَرُ ⁎ وَهَمٌّ، إذا ما نَوّمَ النّاسُ، مُسْهِرُ
2. 2به یاد دوستی که اشکی روان را برانگیخت، و انگیزه‌ی گریستن یادآوری است.•لِذِكْرَى حَبِيبٍ هَيّجتْ ثمّ عَبْرَةً ⁎ سَفُوحاً، وأسْبَابُ البُكاء التَّذكُّرُ
3. 3فقدان دوست بلایی است و آزمونی، و چه بسیار بزرگواری که آزموده می‌شود و شکیبایی می‌کند.•بلاءٌ، فقدانُ الحبيبِ بليةٌ ⁎ وكمْ منْ كريمٍ يُبْتَلى، ثمّ يَصْبِر
4. 4دیدم که بهترین مؤمنان به مرگ رسیدند و من در میان آنان که به تأخیر افتادند جا ماندم.•رأيتُ خيارَ المؤمنينَ تواردوا ⁎ شَعُوبَ وقدْ خُلّفْتُ فيمن يُؤخَّرُ
5. 5خدا کشتگانی را که پیاپی در مؤته افتادند از رحمت دور نکند، از جمله جعفر ذوالجناحین.•فَلا يُبْعِدَنّ الله قَتْلَى تَتَابَعُوا ⁎ بؤتةَ، منهمْ ذو الجناحينِ جعفرُ
6. 6و زید و عبدالله، چون پیاپی همه افتادند، و اسباب مرگ در جولان بود.•وَزَيْدٌ، وعبْدُ اللَّهِ، حِينَ تتابعوا ⁎ جميعاً، وأسبابُ المنيةِ تخطرُ
7. 7بامدادی که مؤمنان را بردند و ایشان را فرمانده‌ای خجسته‌سیرت و تابناک به سوی مرگ می‌برد.•غداةَ غدوا بالمؤمنينَ يقودهمْ ⁎ إلى الموتِ ميمونُ النقيبةِ أزهرُ
8. 8سفیدرو چون ماه شب چهارده، از خاندان هاشم، سربلند، که چون به ستم خوانده شد، دلیری کرد.•أغَرُّ كَلَوْنِ البَدرِ من آلِ هاشِمٍ ⁎ أبيٌّ إذا سيمَ الظلامةَ مجسرُ
9. 9پس نیزه‌زنان جنگید تا بی‌بالین در میدانی درگذشت که نیزه‌ها در آن می‌شکست.•فطاعنَ حتى ماتَ غيرَ موسدٍ ⁎ بمُعْتَرَكٍ، فِيهِ القَنَا يَتَكَسّرُ
10. 10پاداش او با شهیدان بهشت‌هایی است و باغ‌های سرسبز در هم‌پیچیده.•فَصَارَ مَعَ المُسْتَشْهَدِينَ ثَوَابُهُ ⁎ جنانٌ، وملتفُّ الحدائقِ، أخضرُ
11. 11ما در جعفر از محمد وفا و کاری استوار می‌دیدیم چون فرمان می‌داد.•وكنا نرى في جعفرٍ من محمدٍ ⁎ وَفَاءً، وأمْراً حازِماً حينَ يأمُرُ
12. 12در اسلام از خاندان هاشم همواره ستون‌های عزتی که به آن دست نتوان یازید و مایه‌ی افتخار برجای است.•فما زالَ في الإسلامِ منْ آلِ هاشمٍ ⁎ دعائمُ عزٍّ لا ترامُ ومفخرُ
13. 13آنان کوه اسلامند و مردم گرد آن سنگ‌ریزه‌های پای کوهی هستند که چشم را می‌ربایند و چیره‌اند.•همُ جبلُ الإسلامِ، والناسُ حولهُ ⁎ رضامٌ إلى طودٍ يروقُ ويقهرُ
14. 14به آنان در هر تنگنای تاریک سختی‌ها برطرف می‌شود، آنگاه که راه بیرون رفت بر مردم تنگ گردد.•بهمْ تكشفُ اللأواءُ في كلّ مأزقٍ ⁎ عماسٍ، إذا ما ضاقَ بالقوم مصدرُ
15. 15آنان دوستان خدایند، حکمش را بر ایشان فرستاد و این کتاب پاک در میان ایشان است.•هُمُ أوْلِيَاءُ اللَّهِ أنْزَلَ حُكمَهُ ⁎ عليهم، وفيهمْ ذا الكِتَابُ المُطهَّرُ
16. 16بزرگوارانی چون جعفر و برادر مادری او علی، و از ایشان احمد برگزیده.•بهالِيلُ منهُمْ جَعْفَرٌ وَابْنُ أُمّهِ ⁎ عَلِيٌّ، ومِنهُمْ أحْمَدُ المُتَخَيَّرُ
17. 17و حمزه و عباس از ایشان‌اند، و عقیل نیز، و آب چوب از آنجا که می‌فشرند، یعنی ریشه‌ی پاک آنان.•وَحَمزَةُ، والعَبّاسُ مِنْهمْ، ومِنْهُمُ ⁎ عقيلٌ، وماءُ العودِ من حيثُ يعصرُ