أوفتْ بنو عمرو بنِ عوفٍ نذرها

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1فرزندان عمرو بن عوف به نذر خود وفا کردند و بنی‌نجار به پیمان‌شکنی آلوده شدند.•أوفتْ بنو عمرو بنِ عوفٍ نذرها ⁎ وَتَلَوّثَتْ غَدْراً بَنو النّجّارِ
2. 2در روز حمیت و غیرت یکدیگر را وانهادند؛ آنان در آن مقام از نیکان نبودند.•وتخاذلتْ يومَ الحفيظةِ إنهمْ ⁎ لَيْسُوا هُنالِكُمُ منَ الأخْيَارِ
3. 3سفارش محمد را درباره‌ی دامادش فراموش کردند و عزت را به سرای هلاکت فروختند.•وَنَسُوٌ وَصَاةَ مُحَمّدٍ في صِهْرِهِ ⁎ وتبدلوا بالعزّ دارَ بوارِ
4. 4آیا او را تنها در جایی تباه‌کننده رها کردید که اوباش شهرها بر او می‌تازند؟•أتركتموهُ مفرداً بمضيعةٍ ⁎ تنتابهُ الغوغاءُ في الأمصارِ
5. 5اندوهگین یارانِ دور از خود را می‌خواند: وای بر شما ای گروه انصار!•لَهْفَانَ يَدْعُو غَائِباً أنْصَارَهُ ⁎ يا ويحكمْ يا معشرَ الأنصارِ
6. 6چرا نزد او به پیمان‌های خود وفا نکردید و با گوش و چشم خود او را فدا نکردید؟•هَلاّ وَفَيْتُمْ عِنْدَها بِعهودِكُمْ ⁎ وَفَدَيْتُمُ بالسّمْعِ والأبْصَارِ
7. 7همسایگان او که گرداگرد خانه‌اش بودند، به پروردگار خانه‌ی پرده‌دار سوگند، پیمان شکستند.•جيرانهُ الأنونَ حولَ بيوتهِ ⁎ غدروا، وربَّ البيتِ ذي الأستارِ
8. 8اگر برای او یاری و سپاهی نبینید که پیش‌قراول لشکری انبوه باشد،•إنْ لمْ تروا مدداً لهُ وكتيبةً ⁎ تهدي أوائلَ جحفلٍ جرارِ
9. 9پس فرزندان عمرو منذر را از دست بدهم، تا آنکه گروه‌هایشان در صرار فرود آیند.•فعدمتُ ما ولدَ ابنُ عمروٍ منذرٌ ⁎ حتّى يُنِيخَ جُموعُهُمْ بِصِرَارِ
10. 10به خدا سوگند پس از پیشوای خود هرگز وفا نمی‌کنند، هرچند به پالانِ الاغی ایمن شوند.•واللهِ لا يوفونَ بعدَ إمامهمْ ⁎ أبداً ولو أمنوا بحلسِ حمارِ
11. 11به بنی‌بکر برسان، چون نزدشان رفتی، نکوهشی؛ که چه بد جایگاهی است جایگاه دامادها.•أبلغْ بني بكرٍ، إذا ما جئتهمْ ⁎ ذماً، فبئسَ مواضعُ الأصهارِ
12. 12به مردی روشن چون هلال و پاک از عیب خیانت کردند، که ضربه‌های شمشیرش از چخماقی افروخته پاک بود.•غدروا بأبيضَ كالهلالِ مبرّإٍ ⁎ خَلَصَتْ مَضَارِبُهُ بِزَندٍ وَارِ
13. 13از بهترین تمام خندف، پس از آن که خدا به دست او بر کافران پیروزی داد.•من خيرِ خندفَ كلها، بعد الذي ⁎ نَصَرَ الإلَهُ بِهِ على الكُفّارِ
14. 14در کار او از دشمن فرمان بردید، حال آنکه اگر می‌خواستید در کناری آسوده بودید.•طاوَعْتُمُ فِيهِ العَدُوَّ، وكُنْتُمُ ⁎ لو شئتمُ، في معزلٍ وقرارِ
15. 15شایعه‌پراکنان مپندارند که خون اهل آن خانه را از آنان نخواهند خواست.•لا يحسبنّ المرجفونَ بأنهمْ ⁎ لَنْ يُطْلَبُوا بِدِمَاء أهْلِ الدّارِ
16. 16جز فرزندان عمرو بن عوف که خوابگاه‌هایشان با نیکان نوشته شده است.•حاشا بني عمرو بنِ عوفٍ إنهمْ ⁎ كُتِبَتْ مَضَاجِعُهُمْ معَ الأبْرَارِ