1. ۱داری سر آنکه یار باشیدر دیده و در کنار باشی
2. ۲بر چهره وصل گل فشانیدر دیده هجر خار باشی
3. ۳گر مست لب خودم نداریبسیار در این خمار باشی
4. ۴چون ساخت گل پیاده گلشنزیبد که چو می سوار باشی
5. ۵چون کار به جان رسید بی توآنگاه تو بر چه کار باشی
6. ۶دل کیست مباش گو قرارشباید که تو بر قرار باشی
7. ۷بد عهد مباش تا چو صاحبفرمان ده روزگار باشی
8. ۸صاحب حسن بن احمد خاصآن گوهر کیمیای اخلاص
9. ۹ای لعبت چین ز چین چه آیدوی مهر گیا ز کین چه آید
10. ۱۰دل حلقه و درد تو نگین استزان حلقه و زین نگین چه آید
11. ۱۱آیین گرت آفرینش تستبر آینه آفرین چه آید
12. ۱۲عمری خواهم که با تو باشماز نوبت یاسمین چه آید
13. ۱۳بر روشنی دو دیده نه کاماز تیرگی زمین چه آید
14. ۱۴گفتی همه آن کنم که گوئیای دوست جواب این چه آید
15. ۱۵بی تو ناید زجان و دل هیچبی خواجه ز ملک و دین چه آید
16. ۱۶صاحب حسن بن احمد خاصآن گوهر کیمیای اخلاص
17. ۱۷ذاتی که چو بخت نور جان استجانی که چو بخت خود جوان است
18. ۱۸از لطف بهار در بهار استوز فضل جهان در جهان است
19. ۱۹در ناصح دین مگر یقین استدرحاسد ملک بد گمان است
20. ۲۰رایش دل و جان آفتاب استقدرش سر و چشم آسمان است
21. ۲۱حزمش چو پیاده شد زمین استعزمش چو سواره شد زمان است
22. ۲۲هر کار که خواست کرد و شایستهر نقش که بود دید و دانست
23. ۲۳گفتی به تکلف این چنین استجان کن که به طبع آن چنان است
24. ۲۴صاحب حسن بن احمد خاصآن گوهر کیمیای اخلاص
25. ۲۵ای پای بر آسمان نهادهدستت در گنجها گشاده
26. ۲۶آوازه جود زر فشانتدر گنبد سیم گون فتاده
27. ۲۷روی از لطفت چو گل ز مهتابدل از مهرت چو جان ز باده
28. ۲۸ای شیر سوار آسمانیپیش در بار تو پیاده
29. ۲۹در صدر تو مشتری نشستهدر امر تو زهره ایستاده
30. ۳۰در ملک بسی بزرگوار استلیکن نه چو تو بزرگ زاده
31. ۳۱پرسید فلک که این حسن کیستدر حال ملک جواب داده
32. ۳۲صاحب حسن بن احمد خاصآن گوهر کیمیای اخلاص
33. ۳۳ای صدر حریم تو حرم بادسر دفتر لفظ تو نعم باد
34. ۳۴نامت سر نامه معانیرایت مه رایت کرم باد
35. ۳۵خصمت چو قلم به دست گیرددستش ز نهیب تو قلم باد
36. ۳۶گر یابد چون درخت صد سردر خدمت تو به یک قدم باد
37. ۳۷گر حلقه چرخ بی تو گردداز سلسله وجود کم باد
38. ۳۸هر دم که فدای تست عمر استعمری که فدات نیست دم باد
39. ۳۹این عید عرب که اندر آمدمیمون تو صاحب عجم باد