در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
سید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی
۵۳۵–۵۶۵ ق.غزنه
حسن غزنوی (با نام کامل: اشرفالدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرامشاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالبهای شعری طبعآزمایی کرده و از معاصرین سنایی بود. غزنوی در سال ۵۶۵ ه.ق به علت ابتلای ناگهانی به بیماری در روستای آزادوار درگذشت و آرامگاهش در همانجاست.
جستجو در آثار سید حسن غزنوی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۸۳ اثر
۱
شمارهٔ ۱
ای تخت را خجسته تر از تاج گاه را • وی ملک را فریضه تر از نور ماه را
۲
شمارهٔ ۲
هوای وصل جانانم گرفتست • غم دلبر دل و جانم گرفتست
۳
شمارهٔ ۳
صنما بسته آنم که در این منزل تست • خبری یابم زان زلف شکسته به درست
۴
شمارهٔ ۴
یارب در آن کلاله چرا عقل گمره است • کان صد هزار حلقه شب رنگ بر مه است
۵
شمارهٔ ۵
روزم ز هجر تو بصفت چون شب آمده است • وینک چو شمع جانم از آن بر لب آمده است
۶
شمارهٔ ۶
ای که گل جامه ز رنگ رخ تو چاک زده است • جان به بوی تو نواهای طربناک زده است
۷
شمارهٔ ۷
دل و جانم بره جانان است • گر بدو باز رسم جان آن است
۸
شمارهٔ ۸
هین در دهید باده که هنگام بی غمی است • زان باده که مشرق خورشید خرمی است
۹
شمارهٔ ۹
قمری اندر بهار یار من است • مونس نالهای زار من است
۱۰
شمارهٔ ۱۰
ای سرور کرده پادشاهت • اوج فلکست پایگاهت
۱۱
شمارهٔ ۱۱
ما را به همه عمر سلامی نکند دوست • تمکین درودی و پیامی نکند دوست
۱۲
شمارهٔ ۱۲
چه کنم قصه کز آن مایه غم بر تن چیست • با که گویم که از آن سرو روان با من چیست
۱۳
شمارهٔ ۱۳ - به التماس دوستی گفته
کیست از دوران خونبارش دل صد پاره نیست • همچو آبی گرد نا اهلیش بر رخساره نیست
۱۴
شمارهٔ ۱۴
کریمی کو که در عالم زبون نیست • اسیر و عاجز این چرخ دون نیست
۱۵
شمارهٔ ۱۵
ماهیست کز آن روی چو ماهت خبرم نیست • وان چهره زیبای تو پیش نظرم نیست
۱۶
شمارهٔ ۱۶
در عشق تو ای جان که چو تو خوش صنمی نیست • سرگشته دلی چون من و ثابت قدمی نیست
۱۷
شمارهٔ ۱۷
عشق بازی صدم افزون افتاد • لیک زینسان نه که اکنون افتاد
۱۸
شمارهٔ ۱۸
دل در طراز حلقه زلفت در اوفتاد • جان گرچه نقش بست ز دل برتر اوفتاد
۱۹
شمارهٔ ۱۹
روزی که مرا چشم به تو خوش پسر افتد • آن روز همه کار دلم زیر سر افتد
۲۰
شمارهٔ ۲۰
ایکه قدرت صد چو گردون آورد • دور گردون چون توئی چون آورد
دربارهی سید حسن غزنوی
حسن غزنوی (با نام کامل: اشرفالدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرامشاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالبهای شعری طبعآزمایی کرده و از معاصرین سنایی بود. غزنوی در سال ۵۶۵ ه.ق به علت ابتلای ناگهانی به بیماری در روستای آزادوار درگذشت و آرامگاهش در همانجاست.
۴۳۶
شعر در دیوان
۸۳
غزلیات
۹۸
قصاید
۱۹۷
رباعیات