1. ۱بهشتی نقد شد حاصل سپهری تازه گشت افزوناز این خوش مرکز معمور و عالی منظر میمون
2. ۲خجسته کعبه دولت مبارک خطه عشرتبه برجیس آن یکی مختص به زهره این دگر مقرون
3. ۳اگر جنت نهی نامش نه مدحی باشدش در خوروگر گردون کنی وصفش نا جاهی گرددش افزون
4. ۴مگر زان در وجود آمد که در اوج و حضیض اوببوسد پای عیسی و بکوبد تارک قارون
5. ۵که ننماید ز شرمش روی در دنیا همی جنتکه نشناسد ز رشکش باز پای از سر همی گردون
6. ۶ز عکس بابهاش و نقش درها گر سخن رانمهمی شش چیز رشک آرد از آن اشکال گوناگون
7. ۷دم طاوس و پرهای تذرو و دیده شاهینگل رعنا و فصل نوبهار و فرش بوقلمون
8. ۸ز رشک حلقه حلقه آب کاندر جوی او غلطدهمی بر خویشتن زنجیر پیچد هر زمان جیحون
9. ۹ز اوج این بنا دور است چشم تنگ و بد ور نیبه تیغ خویشتن مریخ کردستی حمل را خون
10. ۱۰تجاویف نگینهایش ماند گوی خوبان رااز آن هر صوت را دارد چو آبی در صدا موزون
11. ۱۱چو چرخی پر هلال است و چو دریائی پر از زورقچو ابروی کمان رستم و نخلی پر از عرجون
12. ۱۲صدفها در هوا برد ابر گوئی حامل از دریاصدفها ماند بر بالا و درپاشید بر هامون
13. ۱۳همه کج پیش اصل راستی آید و زان خیزدز روی سقف و پشت گنبد او حا و سین و نون
14. ۱۴همانا سیب آوردند بهر صاحب از جنتدو نیمه کرده و گشته تمامت دانه زان بیرون
15. ۱۵امین ملک و خاص خسرو عالم حسن صدریکه جان از لطف او تازه است و دل بر مدح او مفتون
16. ۱۶خداوندی که پیش دست و طبع و رای قدر اوجهان تنگ است و دریا زفت و مه تاریک و گردون دون
17. ۱۷دل پر آتش ما از نسیم عدل او ساکنگل پاکیزه او از گلاب لطف حق معجون
18. ۱۸چو گردون ذات او فارغ ز تعریف کدام و کوچو تقدیر امر او ایمن ز گفتار چرا و چون
19. ۱۹شرف را قائد و رائد خرد را دایه و مایهامل را داعی و راعی کرم را عهده و قانون
20. ۲۰همه شادی نصیب دوستان آمد بحمداللهمخالف را موافق گر نیفتد غم خورم اکنون
21. ۲۱بزرگا گردن و گوش جهان آراستم لیکنبه درهائی که بود از دور آدم تاکنون مدفون
22. ۲۲نه طبع هیچ مداحیش داند بود مشاطهنه و هم هیچ و صافیش یارد گشت پیرامون
23. ۲۳بلی معدود و موزون است لیکن قیمت گوهرچو مدح تست و نظم من نه معدود است و نه موزون
24. ۲۴صدف وار ار دهان من پر از گوهر کنی شایدکه در مدحت چو تیغم یک زبان پر لؤلؤ مکنون