1. ۱نسیم عدل همی آید از هوای جهانشعاع بخت همی تابد از لقای جهان
2. ۲گزارد مژده میمون صدا خروس فلکفکند سایه خورشید بر همای جهان
3. ۳جز او که جای ندارد نداند اینکه چه کردخدایگان جهان از کرم به جای جهان
4. ۴سزد که دولت و دین هر دو تهنیت گویندخدایگان جهان را بکدخدای جهان
5. ۵نظام ملک محمد که یمن صورت اوخجسته آمد بر ملک پادشای جهان
6. ۶ز کار بسته منال و عنان گشاده ببینکه نقشبندی او شد گره گشای جهان
7. ۷مگوی جز فلک مستقیم کلکش راچو دیدی از روشش خط استوای جهان
8. ۸ضمان شده است جهان را بقای او ورنهچه اعتماد توان کرد بر بقای جهان
9. ۹شد آن چنانک همه بانگ نام او شنویاگر به صخره صما رسد صدای جهان
10. ۱۰چو سایه پس رو او باش سال و مه همه عمرچو آفتاب همی کرد پیشوای جهان
11. ۱۱از آن نبود جهان را وفا که اهل نداشتکنون که یافت ببین تا ابد وفای جهان
12. ۱۲خهی ز نوک قلم صد هزار در و گهرفرو گشاده برشته بهر قبای جهان
13. ۱۳فلک مراد تو دارد خهی مراد فلکجهان هوای تو دارد زهی هوای جهان
14. ۱۴تو آمدی بسزا صاحب جهان ورنینکرده بود مهیا فلک سزای جهان
15. ۱۵نعوذ بالله اگر نه سر جهان شدئینیامدی به زمین تا به حشر پای جهان
16. ۱۶سزد که رای تو آیینه دار غیب آمدکه هست رای تو جام جهان نمای جهان
17. ۱۷امید گشت و دل آسوده شد چو سایه فکنددرخت بخت تو بر بوستان سرای جهان
18. ۱۸اگر که نبود عالم مباش باکی نیستکه هست همت عالی تو و رای جهان
19. ۱۹بخر ز غصه جهان را و هم تو کن آزادسزا بود تو خداوند را ولای جهان
20. ۲۰به آب عدل نشان گرد فتنه را کز ظلمشکسته دانه دل دور آسیای جهان
21. ۲۱دریغ گوهر آزادگی و در سخنبه بی زری شده زین چرخ مهره سای جهان
22. ۲۲در آشنائی این چرخ موج زن کم کوشکه غرقه گشته نمیرد در آشنای جهان
23. ۲۳دلم سراسر خوش بود چون گل و اکنونز خون چو لاله لبالب شد از جفای جهان
24. ۲۴جهان ز در ضمیرم ببست پیرایهاگر از آن درماند یتیم وای جهان
25. ۲۵مراست ملک سخن مطلق و تو میدانیوگر ندانی داند همی خدای جهان
26. ۲۶به کیمیای کرم خاک آز را زر کنکه هیچ گرد نخیزد ز کیمیای جهان
27. ۲۷همیشه تا گل و بلبل به جلوه گاه بهارکنند ساخته برگ و نوا برای جهان
28. ۲۸جمال چون گل و لفظ چو بلبلت باداچنانکه سازد این برگ و آن نوای جهان