1. ۱گل دل بشکفد ز دیدارشدل گل بشکفد ز رخسارش
2. ۲بخت ما را فکند در دامشحسن خود را نهاد بر بارش
3. ۳از لطیفی که آفرید خدایآن تن نازک ستمکارش
4. ۴تیزتر ننگرم در او که کندتیزی یک نظر هم افکارش
5. ۵تا نبندد نقاب نتوان دیداز تجلی نور دیدارش
6. ۶گل او بود و بس که خار نداشتهم بنگذاشتند بی خارش
7. ۷لیک اینک نگاه کن که همیسبزه چون بر دمد ز گلزارش
8. ۸آینه نیکوئی است عارض اوآه کاغاز کرد زنگارش
9. ۹کبک بر خود بخندد ار خنددپیش آن چابکی ز رفتارش
10. ۱۰دلم از کف گرفته بودی همگر نبودی به جان خریدارش
11. ۱۱همه قصدش بکار زار من استمن چنین زار گشته در کارش
12. ۱۲بار جورش به جان کشم چه کنمکه مرا نیست ترک آزارش
13. ۱۳دل ما گرچه کم نگهداردیارب از فتنها نگهدارش
14. ۱۴ای به جائی رسیده کار رختکه به جان است جان خریدارش
15. ۱۵تن چو تن در تو داد بپذیرشدل چو دل در تو بست مگذارش
16. ۱۶بر دل نیک من مخور زنهارکه به جان داد شاه زنهارش
17. ۱۷شاه بهارم شاه بن مسعودکه سزد چرخ صفه بارش
18. ۱۸ملک ثابت ز تیغ لرزانشفتنه خفته ز عدل بیدارش
19. ۱۹از حشم اندکست بیشترشوز درم اندک است بسیارش
20. ۲۰او جهان را به عدل یاری کردباد هم کردگار او یارش