1. ۱من به راه مکه آن دیدم ز فخر روزگارکز پیمبر دید در راه مدینه یار غار
2. ۲هم یکی از معجزات ظاهر پیغمبر استاین کرامتهای گوناگون فخر روزگار
3. ۳روز آدینه که از بغداد پی بیرون نهادابر گوهر کرد برفرق غلامانش نثار
4. ۴شد زمین بادیه همچون بهشتی در بهشتوان هوای هاویه همچون بهار اندر بهار
5. ۵از میان خارهای دیده دوز جامه درصد هزاران گل پدید آمد به فضل کردگار
6. ۶چون سموم بادیه گلبوی گشت آگه شدمکاتش سوزان بر ابراهیم شد چون مرغزار
7. ۷چون هوای سرد بایستی بگرد موکبشگرم سقائی گرفتی ابر مروارید بار
8. ۸چارسو باران و فارغ در میان آن قافلههمچو نیلوفر میانه خشک و گوشه آبدار
9. ۹این کرامت حق تعالی داند و خلقان که بوداز حوالینا الهی لا علینا یادگار
10. ۱۰تابکوفه باز مانده حالش همچنینهم عجب بودی اگر یک بار بودی یا دو بار
11. ۱۱استوارم گر نداری بر حقی کین حالهامن به چشم خویش دیدم می ندارم استوار
12. ۱۲چون امیر المومنین بوبکر در راه خدایهمتش درباخت دیناری چهل پنجه هزار
13. ۱۳چون سلیمان طاعتش بردند دیوان عربآن خران بی فسار و اشتران بی مهار
14. ۱۴همچو سگ بسیار گوی و همچو خر اندک خردهمچو بز بازیچه روی و همچو دد مردار خوار
15. ۱۵لشکر جرار با خود برده و با این همهداد هر یک را نهانی جامهای زرنگار
16. ۱۶چون عرب خلعت به پوشیدی همی اندر سزدشهپر طاوس را افکند بر دنبال مار؟
17. ۱۷آخر این روی پری چون گستری بر پشت دیوآخر این برگ سمن تا کی نهی بر روی خار
18. ۱۸گرنه آن بودی که ره بر قافله بسته شدیتیغ خون خوارش از آن ماران برآوردی دمار
19. ۱۹بندگان نیک مرد و شیر مرد مخلصشوان همه زهره چو آب و آن همه دل چون انار
20. ۲۰آن همه شیران شرزه و آن همه پیلان مستوان همه گردان گردون آن همه مردان کار
21. ۲۱صد چو سایه از پس و صد چون نظر بازان ز پیشصد چو قوت بر یمین و صد چو قدرت بر یسار
22. ۲۲در میان خود گرفته حاجیان را همچنانکعاشقان گیرند معشوقان خود را در کنار
23. ۲۳قدر این راحت که تا این حال با او دیده امآن کسی داند که او دیده و کشیده رنج پار
24. ۲۴کار حق اینک چنین سازد امیری کش بودچون رشید الدین وزیر کاردان حق گزار
25. ۲۵بر دیانت پای ثابت برنهاده همچو سرووز سخاوت دست کوته برگشاده چون چنار
26. ۲۶یارب این زیبا و زیر نیک پی بس مقبل استهم بدین مقبل امیر عادل ارزانیش دار
27. ۲۷عالم عادل مجاهد فخر دین میر عراقسهم دولت بوالوفا مسعود امیر کامیار
28. ۲۸خلق خلق مشکبوی عنبرین رنگش نگرکش فدازیبد معنبر زلف و مشکین خال یار
29. ۲۹طوق تاریکی شد از رأی سکندر روشنم؟چون شد از خاک حبش آب حیاتش آشکار
30. ۳۰طالع و نام و نشانش هر سه مسعود آمده استجز به شب داده است هرکز طالع مسعود بار
31. ۳۱چشم اقبال و دل بخت تو باشد روز و شباز سواد و از سویدا چشم و دل را افتخار
32. ۳۲شحنه بغداد می بایست بودش تا ابددر ازل زان خلعت عباس دادش کردگار
33. ۳۳سرو را حقیست ثابت گشت بر پایش بزرگ؟خرده نبود کز سرآن بگذرد دیوانه وار
34. ۳۴در پناه جاه و ظل عدل و حرز دولتشآرزوی عمر ما ایزد نهاد اندر کنار
35. ۳۵خواجگان حضرت غزنی که اهل سنت اندچون فریضه این دعا گویند روزی پنج بار
36. ۳۶آن دعا را بسته بر پر چون کبوتر می شدنددوش طاوسان فردوسی سوی دارالقرار
37. ۳۷با عروس طبع گفتم هین دمی نشاط باششهپر هر یک مرصع کن بدر شاهوار
38. ۳۸مدح گفتم اینکه من بحر علومم در نگردونم ار گویم که تو بحر سخائی زر بیار