1. ۱زمانه دامن اقبال شهریار گرفتسعادتش چو دل و دیده در کنار گرفت
2. ۲ظفر به همت گرز گر آن جمال گرفتجهان به دولت شاه جهان قرار گرفت
3. ۳یمین دولت و دین و امین ملت و ملککه آرزو ز یمینش ره یسار گرفت
4. ۴ابوالمظفر بهرام شاه بن مسعودکه زر خورشید از رای او عیار گرفت
5. ۵جبین خورشید از یمن نام او بر چرخبداغ بهرام اندر ازل نگار گرفت
6. ۶گرفت شهپر سیمرغ نصرت از منقارچو باز چتر رفیعش ره شکار گرفت
7. ۷فراخ سال عطا ز ابر کف او بنمودچو حرص را هوس جود بیک یار گرفت
8. ۸مرادها که از او آرزو همی یابدچه آرزو است که نتوانش در شمار گرفت
9. ۹کنون ز غنچه اقبال بشکفد گل بختچو عالم از نظرش رونق بهار گرفت
10. ۱۰خدایگانا شاها مظفرا ملکانظام بین که ز تو دور روزگار گرفت
11. ۱۱مگر نه چتر تو شام سیاه گردون ساختچو فر تاج تو صبح سپید کار گرفت
12. ۱۲به رنگ جزع نمود این رواق پیروزهجهان ز لشگر منصور چون غبار گرفت
13. ۱۳تبارک الله از آن لشکری که افزون بادتمام صحن جهان سر به سر سوار گرفت
14. ۱۴غبار رکضتشان چشم روزگار ببستصدای موکبشان گوش کوهسار گرفت
15. ۱۵به تیر هیکل جوشن و ران چنان کردندکشان چو ماهی اندام خار خار گرفت
16. ۱۶زمین معرکه از جسمشان گرانی یافتهوای هاویه از جانشان بخار گرفت
17. ۱۷چنان نمود که گوئی زمین آهن رنگز کشته خود را در دانه انار گرفت
18. ۱۸تو دیرزی که ز تیغ کبود پوشیدههمه ولایتشان نوحه های زار گرفت
19. ۱۹گل فضول چو پژمرده شد بدانستندکه حق نعمت بگرفت و استوار گرفت
20. ۲۰خدایگانا گر مد بری خطائی کردسزای کرده خود دید و اعتبار گرفت
21. ۲۱تو هم عنان کرم سوی عفو تاب که اوبه دست خواهش فتراک زینهار گرفت
22. ۲۲بلند همت شاها حسن که بنده تستجهان به مدح تو شاه بزرگوار گرفت
23. ۲۳به دولت تو که باد افزون و پایندهعروس جان را در در شاهوار گرفت
24. ۲۴ز بهر آمین با خویشتن ملایک رابگاه ورد و دعا در ضمیر یار گرفت
25. ۲۵ز ابر جود به بار آب زندگانی از آنکبه باغ ملک نهال امید بار گرفت
26. ۲۶همیشه تا که بود نقش بخت را صد دستچنانکه گوئی هر دست در نگار گرفت
27. ۲۷جهان بکام تو بادا از آنکه از همه دستبه مهر دامن این ملک پایدار گرفت