1. ۱خاک را از باد بوی مهربانی آمد استدر ده آن آتش که آب زندگانی آمد است
2. ۲نرگس خوشبوی مخمور طبیعی خاستستبید خرم روی سر مست جوانی آمد است
3. ۳باغ مهمان دوست برگ میزبانی ساخته استمرغ اندک زاد در بسیاردانی آمده است
4. ۴باد نقاشی است یا عصار کو هر صبحدماین توانائیش بین کز ناتوانی آمد است
5. ۵آتش لاله چرا افزود آب چشم ابرآب را گر خاصیت آتش نشانی آمد است
6. ۶آری آری هم بر این طبع است تیغ شهریارگرچه او آب است از آتش نشانی آمد است
7. ۷سبزه گر پذرفت شکل تیغ تیزش لاجرمهمچو تیغ تیز در عالم ستانی آمد است
8. ۸لاف پیری زد شکوفه پیش رای صائبشلاجرم عمرش چنان کوته که دانی آمد است
9. ۹تا عروس ملک شاه از چشم بد ایمن شودچشم خواب نرگس اندر دیده بانی آمد است
10. ۱۰پیش تخت شاه چون من طوطی شکرفشانبلبلم خوشتر که او در مدح خوانی آمد است
11. ۱۱راست خواهی هر کجا گل نافه ای از لب گشادهمچو غنچه لاله را پسته دهانی آمد است
12. ۱۲گل گرفته جام یاقوتین بدست زمردینپیش شاهنشه به بوی دوستکانی آمد است
13. ۱۳سرو نازان بین که گوئی این جهان لعبتیپیش سلطان در قبای آن جهانی آمد است
14. ۱۴خسرو اعظم خداوند جهان بهرام آنکرسم او جان بخشی و عالم ستانی آمد است
15. ۱۵آسمان پیش جمال او زمین گردد از آنکاز جمال او زمین در آسمانی آمد است
16. ۱۶کلک عقل از تیر او عالم گشائی یافتستتیر چرخ از کلک او در ترجمانی آمد است
17. ۱۷خه خه ای شاهی که از بس بخشش و بخشایشتخرس در رادی و گرگ اندر شبانی آمد است
18. ۱۸چون بداد و دین صفت کردم ترا اقبال گفتگر چنین باشد نیایم چون چنانی آمد است
19. ۱۹پیل این صحرای اول با جلاجلهای نورگرد ملکت برطریق پاسبانی آمد است
20. ۲۰صدر دیوان دوم تیرست تا یابد معینبا خجسته کلک تو در همزبانی آمد است
21. ۲۱مطرب صحن سوم در بزم تو عشرت پذیرزین غمین تر داشت اندر شادمانی آمد است
22. ۲۲شاه اقلیم چهارم تا فرستد هم خراجدر فراهم کردن زرهای کانی آمد است
23. ۲۳شحنه میدان پنجم تا سلحدار تو شدزخم او بر خصم جای گمانی آمد است
24. ۲۴قاضی صدر ششم را طالع مسعود تومقتدای فتوی صاحبقرانی آمد است
25. ۲۵ای که میر صفه هفتم سبک دل شد ز رشککز وقار تو برو چندان گرانی آمد است
26. ۲۶زاویه داران هشتم را به نور راستیرای عالی قدرت اندر میزبانی آمد است
27. ۲۷ای ضمیرت دیدبان کنگر طاقی که هستآفرینش را مکان در بی مکانی آمد است
28. ۲۸از در دولت سبک بر بام همت رو که چرخبا چنین نه پایه بهر نردبانی آمد است
29. ۲۹خسروا طبعم به اقبال قبولت زنده شدآب را آری حیات اندر روانی آمد است
30. ۳۰بنده را بختیست در هر فن ز شعر فارسیچشم زخمش را چو خاری گلستانی آمد است
31. ۳۱لیک حرص بندگی و آرزوی مدح توموجب این بیتهای امتحانی آمد است
32. ۳۲چون تو در هر کار سلطانی و خاصه در سخنمن چه گویم کاین بدیهه چندگانی آمد است
33. ۳۳اینک از اقبال تو پردخته شد آن خدمتیکاندکی الفاظ و بسیارش معانی آمد است
34. ۳۴در او در آب قدرت آشنا ور آن چنانکراست گوئی گوهر تیغ یمانی آمد است
35. ۳۵گرم بگشادم فقاعی بر سر خوان ثناتگرچه شیرین نیست باری ناردانی آمد است
36. ۳۶تا نهال عمر خلقان را به بستان حیاتبیخ و شاخ از صحت و از کامرانی آمدست
37. ۳۷شاخ زن بادا نهال عمر تو زیرا که خودبیخش از بستان سرای جاودانی آمد است