نَحْنُ مِنْ عَامِرِ بْنِ ذُبْيَانَ وَالنَّا

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ما از عامر پسر ذبیانیم، و مردم سست‌اند، بیم‌شان گویی به سوی گورهاست.•نَحْنُ مِنْ عَامِرِ بْنِ ذُبْيَانَ وَالنَّا ⁎ سُ كَهَامٍ مَحَارُهُمْ لِلْقُبُوِرِ
2. 2ناتوانی آن است که قصد کنی و عمل نکنی، و قصد در درون گیر کرده باشد.•إنَّما العَجْزُ أنْ تَهُمَّ وَلاَ تَفْـ ⁎ ـعَلَ والهَمُّ نَاشِبٌ فِي الضَّمِيرِ
3. 3بی‌خواب شب را گذراندم، خوابی لذت‌بخش نبود، رنج‌های سخت بر من می‌آید.•أَرِقاً بِتُّ ما ألذُّ رُقاداً ⁎ تَعْتَرِيني مُبَرَّحَاتُ الأُمُورِ
4. 4می‌آیند و خسته می‌شوند تا آنکه تاریکی روشنی بشارت‌دهنده را بزداید.•وارداتٍ وضاجراتٍ إلى أنْ ⁎ حَسَرَ المُدْلَهِمُّ ضَوْءَ البَشِيرِ
5. 5روزگار تو را با بزرگ‌ترین حادثه‌اش افکند و سر کوچک را پیر کرد.•قَذَفتكَ الأيَّـامُ بالحدثِ الأكْـ ⁎ ـبَرِ منها وشابَ رأسُ الصَّغيرِ
6. 6و پسران پدرت نابود شدند و تو پی‌بریده شدی برای روزگار، یا مانند پی‌بریده.•وَتَفَانَى بَنُو أَبِيكَ فَأَصْبَحْـ ⁎ ـتَ عَقيراً للدَّهرِ أو كالعَقيرِ
7. 7از پیشامد زمانه نیست که چون بر صاحبان نعمت فرود آید، پناه‌دهنده‌ای باشد.•ليسَ منْ حادثِ الزَّمانِ إذا حـَ ⁎ ـلَّ على أهلِ غبطةٍ مِن مُجيرِ