奉和裴相公東征途經女几山下作 — در پاسخِ شعرِ وزیر پِی در لشکرکشی به خاور، هنگامِ گذر از پای کوهِ نوجی (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1درفش‌ها از میانِ آفتابِ بامداد می‌گذرند و با ابر و شفق درهم‌اند؛ کوه بر آسمانِ پاییز تکیه داده و شمشیر و نیزه می‌درخشند.•旗穿曉日雲霞雜，山倚秋空劍戟明。
2. 2جسارت می‌کنم و از وزیر می‌خواهم که پس از آرام‌کردنِ یاغیان، دمی دیوانیان را با خود به بلندای کوه ببرد.•敢請相公平賊後，暫攜諸吏上崢嶸。