答孟郊 — پاسخ به مِنگ جیائو (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1شیوهٔ تو پشت به سودِ زمانه دارد، و واژه‌هایت در هنرِ آسمان می‌نگرند.•規模背時利，文字覰天巧。
2. 2همه از باده و گوشت زیادی دارند؛ تنها تو سیر نمی‌شوی.•人皆餘酒肉，子獨不得飽。
3. 3بهار که تازه می‌رسد اندیشه‌ات آشفته است؛ پاییز که تازه می‌آید اندوهت دوباره به هم می‌ریزد.•纔春思已亂，始秋悲又攪。
4. 4خوراکِ بامدادت به نیم‌روز می‌کشد، و خواندنِ شبانه‌ات تا سپیده دوام دارد.•朝餐動及午，夜諷恒至卯。
5. 5نامت دمی بوی دنیا گرفت، و درونت پیوسته در جوش و گداز است.•名聲暫羶腥，腸肚鎮煎煼。
6. 6دلِ کهن‌پسندت را هرچند خود تازیانه می‌زنی، راهِ جهان را سرانجام نمی‌توان خم کرد.•古心雖自鞭，世路終難拗。
7. 7ناتوان در برابرِ زورمند شادمانه دست می‌گشاید؛ چنگالِ تیز آرام فروبسته می‌ماند.•弱拒喜張臂，猛拏閑縮爪。
8. 8افتاده را که می‌بیند، کیست که دستش را بگیرد؟ بگذار خشم گیرند؛ من باید دندان بفشارم.•見倒誰肯扶，從嗔我須齩。