1. ۱Sagt es niemand, nur den Weisen,به کسی مگو، جز به فرزانگان،
2. ۲Weil die Menge gleich verhöhnet,چون عوام بی‌درنگ ریشخند می‌کنند،
3. ۳Das Lebend’ge will ich preisen,می‌خواهم زنده را بستایم،
4. ۴Das nach Flammentod sich sehnet.آن را که در حسرتِ مرگ در شعله است.
5. ۵In der Liebesnächte Kühlung,در خنکای شب‌های عاشقانه،
6. ۶Die dich zeugte, wo du zeugtest,که تو را پدید آورد، آنجا که تو می‌آفریدی،
7. ۷Überfällt dich fremde Fühlung,احساسی بیگانه بر تو می‌تازد،
8. ۸Wenn die stille Kerze leuchtet.هنگامی که شمعِ خاموش می‌سوزد.
9. ۹Nicht mehr bleibest du umfangenدیگر در بند نمی‌مانی،
10. ۱۰In der Finsternis Beschattung,در سایه‌ی تاریکی،
11. ۱۱Und dich reißet neu Verlangenو آرزویی نو در می‌رباید،
12. ۱۲Auf zu höherer Begattung.به سویِ پیوندی والاتر.
13. ۱۳Keine Ferne macht dich schwierig,هیچ فاصله‌ای تو را به دشواری نمی‌افکنَد،
14. ۱۴Kommst geflogen und gebannt,پرواز کنان و افسون‌شده می‌آیی،
15. ۱۵Und zuletzt, des Lichts begierig,و سرانجام، تشنه‌ی نور،
16. ۱۶Bist du Schmetterling verbrannt.تو پروانه‌ای، در آتش سوخته‌ای.
17. ۱۷Und solang du das nicht hast,و تا آنکه این را نداشته باشی،
18. ۱۸Dieses: Stirb und werde!این را: بمیر و بشو!
19. ۱۹Bist du nur ein trüber Gastتنها مهمانی تیره و تار خواهی بود،
20. ۲۰Auf der dunklen Erde.بر این زمینِ تاریک.