1. ۱Then a ploughman said, Speak to us of Work. And he answered, saying: You work that you may keep pace with the earth and the soul of the earth. For to be idle is to become a stranger unto the seasons, and to step out of life's procession, that marches in majesty and proud submission towards the infinite.آنگاه گاوآهن‌کاری گفت: از کار برای ما بگو. و او در پاسخ گفت: شما کار می‌کنید تا با زمین و روحِ زمین هم‌گام باشید. زیرا بیکار ماندن یعنی غریبه شدن با فصل‌ها، و بیرون رفتن از کاروانِ زندگی، که با شکوه و تسلیمی سرافراز به سوی بی‌کرانگی در حرکت است.
2. ۲When you work you are a flute through whose heart the whispering of the hours turns to music. Which of you would be a reed, dumb and silent, when all else sings together in unison?وقتی کار می‌کنید، نِی‌ای هستید که از قلبتان زمزمه‌ی ساعات به موسیقی بدل می‌شود. کدام‌یک از شما خوش دارد نِیِ گُنگ و خاموشی باشد، آن‌گاه که همه چیزِ دیگر یکپارچه می‌سراید؟
3. ۳Always you have been told that work is a curse and labour a misfortune. But I say to you that when you work you fulfil a part of earth's furthest dream, assigned to you when that dream was born, And in keeping yourself with labour you are in truth loving life,همیشه به شما گفته‌اند که کار، نفرین است و رنج، بدبختی. اما من به شما می‌گویم که چون کار می‌کنید، بخشی از دورترین رؤیای زمین را به ظهور می‌رسانید — بخشی که در روزِ زاده شدنِ آن رؤیا به شما سپرده شده — و در آن دم که خود را به رنجِ کار می‌سپارید، به‌راستی به زندگی عشق می‌ورزید،
4. ۴And to love life through labour is to be intimate with life's inmost secret. But if you in your pain call birth an affliction and the support of the flesh a curse written upon your brow, then I answer that naught but the sweat of your brow shall wash away that which is written.و عشق ورزیدن به زندگی از راهِ کار، یعنی همدمیِ نزدیک با ژرف‌ترین رازِ آن. اما اگر در دردتان زاده شدن را بلایی، و خوراکِ تن را نفرینی نوشته بر پیشانی خویش می‌خوانید، آنگاه پاسخ می‌دهم که هیچ چیز جز عرقِ همان پیشانی، آنچه را که بر آن نوشته شده، نخواهد شست.
5. ۵You have been told also that life is darkness, and in your weariness you echo what was said by the weary. And I say that life is indeed darkness save when there is urge, And all urge is blind save when there is knowledge, And all knowledge is vain save when there is work, And all work is empty save when there is love;به شما گفته‌اند که زندگی تاریکی است، و شما در خستگی‌تان گفته‌ی خستگان را پژواک می‌دهید. و من می‌گویم زندگی به‌راستی تاریکی است، مگر آنگاه که اشتیاقی در کار باشد، و هر اشتیاقی کور است، مگر آنگاه که دانشی همراهش باشد، و هر دانشی بیهوده است، مگر آنگاه که با کار درآمیزد، و هر کاری تهی است، مگر آنگاه که عشق در آن باشد؛
6. ۶And when you work with love you bind yourself to yourself, and to one another, and to God. And what is it to work with love? It is to weave the cloth with threads drawn from your heart, even as if your beloved were to wear that cloth.و چون با عشق کار کنید، خود را به خویش، و به یکدیگر، و به خدا پیوند می‌دهید. و کار کردن با عشق چیست؟ بافتنِ پارچه‌ای است با تارهایی که از دلِ خود کشیده‌اید، چنان‌که گویی محبوبتان قرار است آن پارچه را بپوشد.
7. ۷It is to build a house with affection, even as if your beloved were to dwell in that house. It is to sow seeds with tenderness and reap the harvest with joy, even as if your beloved were to eat the fruit. It is to charge all things you fashion with a breath of your own spirit.ساختنِ خانه‌ای است با عاطفه، چنان‌که گویی محبوبتان در آن خانه ساکن خواهد شد. کاشتنِ بذر است با مهربانی و دروِ حاصل است با شادمانی، چنان‌که گویی محبوبتان میوه‌اش را خواهد خورد. این است که در هر چیزی که می‌سازید، دمی از روحِ خود را بدمید.
8. ۸Work is love made visible. And if you cannot work with love but only with distaste, it is better that you should leave your work and sit at the gate of the temple and take alms of those who work with joy.کار، عشقی است که دیدنی شده. و اگر نمی‌توانی با عشق کار کنی و تنها از سرِ بیزاری کار می‌کنی، بهتر آن است که کارت را وانهی و بر آستانِ معبد بنشینی و از کسانی که با شادی کار می‌کنند، صدقه بستانی.