1. ۱ز باغ فیض‌بخشم دل بود شادکز ایام جوانی می‌دهد یاد
2. ۲حصاری گرد این گلشن کشیدندز گوهر، مهره دیوار چیدند
3. ۳چو محراب درش را سرو دیدهموذن‌وار قامت برکشیده
4. ۴ز شوخی، سبزه‌اش پیش از دمیدننیاساید ز مشق قد کشیدن
5. ۵ز بس برگ تماشا می‌کند سازبود نارسته، چشم نرگسش باز
6. ۶هوایش می‌زند از تازگی دمبه روی سبزه می‌غلتد چو شبنم
7. ۷به هر جانب نظر از دیده رفتیبه روی برگ گل غلتیده رفتی
8. ۸گلش را چون برد محمل کش بادشقایق چون جرس آید به فریاد
9. ۹ز تاثیر هوا در سایه گلرود تا ناف آهو بیخ سنبل
10. ۱۰ز خاک این چمن گر پر کنی مشتگلی روید چو نرگس از هر انگشت
11. ۱۱ز هر جانب نسیم از غنچه ترگشوده حقه‌های بوسه را سر
12. ۱۲به سیر سنبلش چون خیزم از جایکنم وام از سر زلف بتان، پای
13. ۱۳ز شوخی آنچنان گردیده گستاخکه پیش از وعده می‌روید گل از شاخ
14. ۱۴میاور گو سیاهی لاله از داغکه خط سبز خواهد قطعه باغ
15. ۱۵گل این باغ، دلتنگی ندیدهز گلبن، غنچه چون بلبل پریده
16. ۱۶به وصفش تا کشم بر صفحه مدّیشود هر نونهالش، سرو قدّی
17. ۱۷به مدحش سر کنم تا داستانیشود هر طفل این گلشن، جوانی
18. ۱۸به صنعت باغبانانش چو خیزندز رنگ گل، چمن‌ها رنگ ریزند
19. ۱۹شکفتن آشیان بسته‌ست بر شاخکه کی بیرون خرامد غنچه از کاخ
20. ۲۰بهشتش می‌نوشتی خامه غیبتنزل گر نبودی در ثنا عیب