1. ۱مرا باغ فرح‌بخش است منظورندارم آرزوی روضه حور
2. ۲گرفته سروش از آزادگان باجرسانده سرفرازی را به معراج
3. ۳ز هر برگش گلستانی نمایانچو از آیینه عکس روی جانان
4. ۴زمینش سبزه را پاینده داردرطوبت را هوایش زنده دارد
5. ۵خیابانش بود فردوس اکبرلبالب شاه نهر از آب کوثر
6. ۶که دیده جز درین فردوس ثانی؟خیابانی ز آب زندگانی
7. ۷به پای شاه‌نهر افتاده دریادُر شهوار ازو دارد تمنا
8. ۸جدا گردد چو آب از چشمه‌سارشکشد دریا به عزت در کنارش
9. ۹درین گلشن برای هر نهالیبهار آورده تشریف کمالی
10. ۱۰ترشح‌های ابر نوبهاریچمن را روز و شب در تازه‌کاری
11. ۱۱درختان در روش پر کرده بیرونازان روی فلک سر کرده بیرون
12. ۱۲ز شاخ گلبنش تا غنچه‌ای زادشکفتن را شکفتن می‌دهد یاد
13. ۱۳ز خاکش تا نهال تازه‌ای جستبه رعنایی صنوبر را کمر بست
14. ۱۴کند بوی بهش رنجور را نغزسخن را حرف بادامش دهد مغز
15. ۱۵نباشد سیب او را تاب دندانمگر خورد آب از چاه زنخدان؟
16. ۱۶ز امرودش بچش کاین شهد نایابمکرر قند را از شرم کرد آب
17. ۱۷به رنگ و بو سزد گر سیب این باغسمرقند و صفاهان را کند داغ
18. ۱۸ندارد هیچ سیب این دلپذیریخلاف است آن که آرد سیب، سیری
19. ۱۹ازان شد شاه آلو، نام گیلاسکه نیکو داشت عرض میوه را پاس
20. ۲۰کسی کاو لعل را رنگین شماردخبر از رنگ شاه آلو ندارد
21. ۲۱شود لعل بدخشانت فراموشز شاه آلو کنی گر حلقه در گوش
22. ۲۲ازان نخلش برآرد لعل رخشانکه دارد ریشه در کوه بدخشان
23. ۲۳درین بستان بود پیوسته در کاربه شفتالوربایی بوسه یار
24. ۲۴ازان عنّاب را شد لاله وصّافکه از عنّاب گردد رنگ خون صاف
25. ۲۵ز بس تاکش کشیده سر بر افلاکخورد بر خوشه پروین، سر تاک
26. ۲۶حدیث میوه‌اش گفتم ز هر بابچو بردم نام شفتالو، شدم آب
27. ۲۷نهال جعفری با سرو همسرشده سوسن هم‌آغوش صنوبر
28. ۲۸چو از شبنم دهان غنچه وا شدتبسم خنده دندان‌نما شد
29. ۲۹ز بس هر سو دوید و شمع افروختچراغ لاله را در دل نفس سوخت
30. ۳۰چنان برگ گلش پر آب و تاب استکه گویی غنچه مینای گلاب است
31. ۳۱نهال تازه‌اش چندان قد افراختکه قمری سرو خود را دید و نشناخت
32. ۳۲درین گلشن، نگاه چشم بینابود کابین عروسان چمن را
33. ۳۳نسیم این چمن در دیده خارگلستان ارم را کرده بیدار
34. ۳۴کسی از فیض این گلشن چه گویدکه جای گل بهار از خاک روید
35. ۳۵سرشته از دماغِ تر، هوایشگریزان بی‌دماغی از فضایش
36. ۳۶ز گلبن، گل به چندان رنگ زد جوشکه شد عیب گل رعنا فراموش
37. ۳۷حباب اینجا هوا را می‌فشاردکه بحر آبی به روی کار آرد
38. ۳۸ز شبنم بس که خاکش کامیاب استبر او نقش قدم نقشی بر آب است
39. ۳۹ز دیگر بوستان‌ها، این گلستانبود ممتاز، چون یوسف ز اخوان
40. ۴۰گلش آسوده از صوت هزارستکه مدهوش از صدای آبشارست
41. ۴۱مگر فواره سر بر اوج سودهنگاری ساعد سیمین نموده
42. ۴۲پی صرف چمن، فواره بی‌تابدمادم سیم ساعد می‌کند آب
43. ۴۳دهد گر آبشار آبی به نازشهمان ساعت دهد فواره بازش
44. ۴۴درین گلشن به رغم یزد و کاشانبود هر ماه، سی روز آب‌پاشان
45. ۴۵چو در خلد، آن چه بایستی ندیدندازان باغ فرح‌بخش آفریدند
46. ۴۶فرح‌بخش است نام این بوستان راازان بخشد فرح، خلق جهان را
47. ۴۷ز شوخی نرگس این باغ شایدکه مژگان تماشایی رباید
48. ۴۸ارم در پشت دیوارش نشستهخجل چون عندلیب پرشکسته
49. ۴۹فرح‌بخش از دو عالم دل‌پذیرستبهشت و شاه‌نهرش جوی شیر است
50. ۵۰ندیده در جهان کس این چنین جایفرح‌بخش و فرحناک و فرح‌زای