1. ۱الحمد خدا را که ولیعهد مظفرشد ناظم ملک پدر و دین پیمبر
2. ۲شد منتظم از همت او ملت احمدشد مشتهر از نصرت او مذهب جعفر
3. ۳اقلیم خراسان که در آن شیر هراسانیک ره چو خور آسان بدو مه ‌کرد مسخر
4. ۴چون خو‌ر که جهان ‌گیرد بی‌نصرت انجمبگرفت جهان را همه بی‌یاری لشکر
5. ۵ای ‌گرز تو چون بخت نکوخواه تو فربهای تیغ تو چون جسم بداندیش تو لاغر
6. ۶در فصل زمستان‌ که‌ کس ازکنج شبستانگر مرغ شود سوی‌گلستان نزند پر
7. ۷بستی و شکستی سپه خصم تناتنرفتی و گرفتی ‌کرهٔ خاک سراسر
8. ۸صدباره به یکباره ترا گشت مسلمصد بقعه به یک وقعه تراگشت مقرر
9. ۹تو بحر خروشانی و شاهان همه قطرهبا بحر خروشان نشود قطره برابر
10. ۱۰یک دشت پلنگستی و یک چرخ ستارهیک‌ بحرنهنگشی‌ و یک بیشه‌ غضنفر
11. ۱۱البرز بر برز تو و گرز تو گوییکاهیست محقر به برکوه موقر
12. ۱۲با سطوت تو شیر اَجَم ‌کلب معلمبا رایت تو مهر فلک ماه منور
13. ۱۳با هوش فلاطونی و با توش فریدونبا عزم سلیمانی و با رزم سکندر
14. ۱۴از عدل تو آهو بره درکام پلنگانایمن تر از آن طفل ‌که در دامن مادر
15. ۱۵در روز وغا از تف شمشیر توگردونماند به یکی آهن تفتیده در آذر
16. ۱۶از ناچخ تو نامی و ولوال به سقسین‌ااز خنجر تو یادی و زلزال به‌کشمر
17. ۱۷آنکو که بر البرز ندیدست دماوندگو گرز تو بیند ز بر زین تکاور
18. ۱۸از سطوت تو ویله به خوارزم و بخارااز صولت تو مویه به ‌کشمیر و لهاور
19. ۱۹شبرنگ‌‌گر‌ان‌سنگ سبک‌هنگ تو در جنگکوهیست‌ که با باد وزان‌ گشته مخمر
20. ۲۰آنگونه ‌که بر چرخ بود حکم تو غالبنه باز به کبکست و نه شاهین به کبوتر
21. ۲۱از زخم خدنگت تن افلاک مشبکوز گرد سمندت رخ اجرام مجدر
22. ۲۲با خشم تو خشتیست فلک در ره سیلاببا قهر تو خاریست جهان در ره صرصر
23. ۲۳در دولت تو حال من و حالت دهقانیکسان بود ای شاه ملک خوی فلک‌فر
24. ۲۴لیکن بر شه جز سخن راست نشایدبا حالت من حالت دهقان نزند بر
25. ۲۵او داس به‌کف دارد و من ‌کلک در انگشتاو تخم به‌گل‌ کارد و من شعر به دفتر
26. ۲۶او تخم فشاند که به یک سال خورد بارمن مدح نمایم ‌که به یک عمر برم بر
27. ۲۷او حاصل ‌کشتش نه به جز گندم و ارزنمن حاصل‌گفتم نه به جز لولو وگوهر
28. ۲۸هم تقویت ‌کشت وی از آب بهاریهم تربیت شخص من از شاه سخنور
29. ۲۹خود قابل مداحی و خدمت نیم اماتضمین‌کنم ازگفت خود این قطعه مکرر
30. ۳۰تو ابری و چون ابر زند کله به‌گردونتو مهری و چون مهر کند جلوه ز خاور
31. ۳۱زان شاخ گل و برگ گیا هر دو مطرازین قصر شه و کوی ‌گدا هر دو منور
32. ۳۲تا آب به حیلت نشود سوده به هاولتا باد به افسون نشود بسته به چنبر
33. ۳۳بخت تو فروزنده‌تر از بیضهٔ بیضاتخت تو فرازنده‌تر از گنبد اخضر