1. ۱به کف هر آنکه سر زلف دلستان داردبه دست سلسله عمر جاودان دارد
2. ۲جبین و چهره و ابروی دوست پنداریبه برج قوس مه و مشتری قران دارد
3. ۳میان جمع پریشان دلی ز من‌گم شدبیا که زلف تو از حال او نشان دارد
4. ۴ز من مپرس دلت صید تیر نازکه شدازو بپرس که ابروی چون‌ کمان دارد
5. ۵فغان که مرده‌ام از هجر و آرزوی وصالمرا ز هستی خود باز درگمان دارد
6. ۶هزار جان غمت از من رفته است و هنوزکشیده ناز تو خنجر که باز جان دارد
7. ۷دلم به رشتهٔ زلف تو ریسمان بازیستکه دست و پای معلق به ریسمان دارد
8. ۸هزار مرتبه‌ام ‌کشته از فراق و هنوزکشیده تیغ و تمنای امتحان دارد
9. ۹اگر بخندد بر من زمانه عیبی نیستاز آنکه چهرهٔ من رنگ زعفران دارد
10. ۱۰مخر به هیچم ای خواجه ترس آنکه تراگرانبهایی من سخت دل‌گران دارد
11. ۱۱بغیر هیچ نیارد ستایشی به میانکسی ‌که وصف میان تو در میان دارد
12. ۱۲بغیر نیست نراند نیایشی به زبانکسی‌که نعت دهان تو بر زبان دارد
13. ۱۳حبیب روی ترا از رقیب پروا نیستبلی چه واهمه بلبل ز باغبان دارد
14. ۱۴خطت دمید و ز انبات این خجسته نباتبهار عارض تو روی در خزان دارد
15. ۱۵اگر نَه ناسخ فرمان حُسن تو ست چراز بهر کشتن ما سر خط امان دارد
16. ۱۶و یا شفاعت ما زان‌ کند ز غمزهٔ توکه احتیاط ز عدل خدایگان دارد
17. ۱۷ابوالشجاع بهادر شه آنکه سطوت اوز بیم رعشه در اندام انس و جان دارد
18. ۱۸تهمتنی ‌که سرانگشت حیرت از قهرشبروز کین ملک‌الموت در دهان دارد
19. ۱۹شهی ‌که غاشیهٔ عمر و دولتش را چرخفکنده برکتف آخرالزمان دارد
20. ۲۰هزار زمزمهٔ انبساط و نغمهٔ عیشبه چارگوشه بزمش قدر نهان دارد
21. ۲۱هزار طنطنهٔ مرگ و های و هوی اجلز یک هزاهز رزمش قضا عیان دارد
22. ۲۲هرآن نتاج‌که بی‌داغ طاعتش زایدز ابلهی فلکش ننگ دودمان دارد
23. ۲۳هر آن ‌گیاه‌ که بی ‌نشو و رأفتش رویدز پی بلیهٔ آسیب مهرگان دارد
24. ۲۴خدنگ دال پرش کر کبیست اندک پرکه زاغ مرگ به منقارش آشیان دارد
25. ۲۵شها تویی‌ که دد و دام را ز لاشهٔ خصمهنوز تیغ تو در مهنه میهمان دارد
26. ۲۶به پهن‌دشت وغا زد نفیر شادغرتهنوز رعشه در اندام‌ کامران دارد
27. ۲۷به مرغ مرغاب از خون اژدران در دژهنوز قهر تو صد بحر بهرمان دارد
28. ۲۸هنوز بارهٔ باخرز و شهربند هریز ضرب تیشهٔ قهر تو الامان دارد
29. ۲۹هنوز لاشه ی‌ کابل خدا ز سطوت توبه مرزغن ز فزع چشم خونفشان دارد
30. ۳۰هنوز معدن لعلی ز خون خصم تو مرگز مرز خنج‌ تا خاک غوریان دارد
31. ۳۱هنوز چهرهٔ افغان‌ گروه را تیغتز اشک حادثه همرنگ ارغوان دارد
32. ۳۲هنوز دخمهٔ خوارزم شاه را باستز دود نایبه چون ملک قیروان دارد
33. ۳۳هنوز طایفهٔ قنقرات‌ را قهرتز بیم جان تب و لرز اندر استخوان دارد
34. ۳۴هنوز خصم ترا روزگار در تک چاهبه بند وکنده‌گرفتار و ناتوان دارد
35. ۳۵تویی‌که پیکر البرزکوه راگرزتز صدمه نرم‌تر از پود پرنیان دارد
36. ۳۶فضای بادیه از رشح ابر راد کفتهزار طعنه به دریای بیکران دارد
37. ۳۷ز فیض جود تو هر قطرهٔ فرومایهز پایه مایهٔ صد گنج شایگان دارد
38. ۳۸زمین ز قرب جوار حریم حرمت توهزارگونه تفاخر بر آسمان دارد
39. ۳۹ز بهر نظم جهان رایض قضا دایمسمند عزم ترا مطلق العنان دارد
40. ۴۰وسیع‌ کشورت آن عالمی‌ که ناحیه‌اشمیان هر قدمی‌گنج صد جهان دارد
41. ۴۱رفیع درگهت آن قلعه‌ای‌ که‌ کنگره‌اشسخن به نحوی درگوش لامکان دارد
42. ۴۲قدر همیشه بزرگان هفت‌کشور رابه خاکبوسی قصر تو موکشان دارد
43. ۴۳شهامت تو سخن‌سنج طوس را بفسوسز ذکر رستم دستان ز داستان دارد
44. ۴۴به عهد عدل توگرگ از پی رعایت میشهمیشه جنگ و جدل با که با شبان دارد
45. ۴۵سری‌ که با تو کند خواهش ‌کله داریچوگو لیاقت آسیب صولجان دارد
46. ۴۶اگرچه من نیم آگه ز غیب و می‌گویمخبر ز غیب خداوند غیب‌دان دارد
47. ۴۷ولیکن از جبروت جلال تست عیانکه عزم قلعه ‌گشایی آسمان دارد
48. ۴۸ز کنه ذات و صفات تو آن‌ کس آ‌گاهستکه چون تو خامهٔ تقدیر در بنان دارد
49. ۴۹کسی عروج به معراج حق تواند کردکه از معارج توحید نردبان دارد