1. ۱فلک‌ خورشید و جنت حور و بستان یاسمن داردعیان این هرسه را در یک‌ گریبان ماه من دارد
2. ۲یکی شاهست در لشکر چو در صف بتان آیدیکی ماهست در انجم چو جا در انجمن دارد
3. ۳قدش از قامت طوبی سبق بر دشت در خوبیچه جای قامت چوبی ‌که شمشاد چمن دارد
4. ۴کجا با لعل او همبر، کجا با روی او همسرعقیقی‌ کز یمن خیزد شقیقی‌ کز دمن دارد
5. ۵سمن بر کاج و گل بر سرو و مه بر نارون بنددشبه بر عاج و شب بر روز و سنبل بر سمن‌ دارد
6. ۶به هر جا بوی زلفش تا بپویی ضیمران رویدبه هرجا عکس رویش تا بجویی نسترن دارد
7. ۷عقیقستش لب رنگین عبیرستش خط مشکینعقیق او شکر ریزد عبیر او شکن دارد
8. ۸قدش چون نارون موزون لبش چون ناردان‌ گلگوندلم زان ناردان سازد تنم زین نارون دارد
9. ۹تنم زان ناتوان آمد که عشق آن میان جویددلم زان بی‌نشان آمد که ذوق آن دهن دارد
10. ۱۰به جز آن ماه مشکین مو که بپریشد به رخ ‌گیسوندیدم‌ کس ‌که یزدان را اسیر اهرمن دارد
11. ۱۱ضمیرم زلف او خواهدکه وصف ضیمران‌گویدروانم روی او جوید که شوق یاسمن دارد
12. ۱۲شکر را زان همی نوشم‌ که طعم آن دهان بخشدسمن را زان همی بویم‌ که رنگ آن بدن دارد
13. ۱۳به بوی زلف مشکینش دلم راه خطا گیردبه یاد لعل رنگینش سرم شور یمن دارد
14. ۱۴لبش جویم از آن جانم خیال ناردان بنددقدش خواهم از آن طبعم هوای نارون دارد
15. ۱۵ز ابجد عاشق جیمم به دنیا طالب سیممکه رنگ این و شکل آن، نشان زان موی و تن دارد
16. ۱۶لعاب پر پهن یارب چرا از چشم من خیزدگر آن خال سیه نسبت به تخم پَر پَهَن دارد
17. ۱۷شب ار با وی بنوشم می صبوحی هست از این معنیکه روشن صبح صادق را ز چاک پیرهن دارد
18. ۱۸فری زان زلف قیرآگین‌ که بندد پرده بر پروینتو پنداری شب مشکین به بَر عقد پرن دارد
19. ۱۹کسی از خویشتن غایب نگردد وین عجب‌ کان مهبه هرجا حاضر آید غایبم از خویشتن دارد
20. ۲۰سرانگشان من هرگه‌ که با زلفش‌ کند بازیهمه بند و گره‌ گیرد، همه چین و شکن دارد
21. ۲۱شود مرغ دلم تا زآتش رخسار او بریاندو مژگان بابزن سازد دو گیسو بادزن دارد
22. ۲۲گهی نار غمم روشن بدین در باد زن خواهدگهی مرغ دلم بریان برآن در بابزن دارد
23. ۲۳هرآن کو روی او بیند، کجا فکر بهشت افتدهرآن کو زلف او بوید، کجا ذکر ختن دارد
24. ۲۴الا ای آن که دل بستی به زلف عنبر آگینشندانستی‌ که آن هندو هزاران مکر و فن دارد
25. ۲۵خط سبزش نظر کن در شکنج زلف تا دانیکه دور چرخ طوطی را گرفتار زغن دارد
26. ۲۶دلم را بازده ای ترک و ناز و عشوه یک سو نهکه عزم همرهی در موکب فخر زمن دارد
27. ۲۷حسن‌خان میر دریا دل جواد و باذل و بادلکه او را خسرو عادل امین و موتمن دارد
28. ۲۸به‌ گرد وقعه تیرش در صف بدخواه پنداریشهابی در شب تاریک قصد اهرمن دارد
29. ۲۹در ایمن چون سنان‌ گیرد حوادث را عنان ‌گیرددر ایسر چون مجن دارد عدو را در محن دارد
30. ۳۰نظام ملک و امن عهد و آرام جهان جویدتوان شیر و بُرز پیل و گرز پیلتن دارد
31. ۳۱امیرا می‌نیارم‌ گفت مدحت خاصه این ساعتکه هجران توام با رنج و انده مقترن دارد
32. ۳۲تو تا عزم سفر کردی روانم چون سقر داریکه را دوزخ بود در جان نه دانش نه فطن دارد
33. ۳۳ثنای ناقبول من به تو حالی بدان ماندکه زالی بیع یوسف را به ‌کف مشتی رسن دارد
34. ۳۴مرا بیت‌الشرف بد خطهٔ شیراز و حرمانتبه جان بیت‌الشرف را بدتر از بیت‌الحزن دارد
35. ۳۵به چشم خویش می‌بینم ‌که ‌گردون از فراق توز اشک لاله‌گون دامان من رشک دمن دارد
36. ۳۶ز هجر خویش چون دانی ‌که قاآنی شود فانیبه همراهش ببر تا نیم جانی در بدن دارد
37. ۳۷چه باک ار با تواش‌ گردون اسیر و مبتلا سازدچه بیم ار با تواش گیهان غریب و ممتحن دارد
38. ۳۸اسیری ‌کو تو را بیند کجا فکر خلاص افتدغریبی کو تو را یابد کجا یاد وطن دارد
39. ۳۹قوافی گر مکرر شد مکدر زان مبادت دلکه طبع من خواص قند در شیرین سخن دارد