1. ۱باز با صعوه ندانم ز چه رو رام ‌گرفتبازگیتی مگر از عدل شه آرام‌گرفت
2. ۲آنکه چون آتش آین سوخت به مه‌تاب افکندوآنکه چون مجمره افروخت ز جم جام‌ گرفت
3. ۳حامی ملت اسلام حسن شه‌ که به دهررونق از خنجر او ملت اسلام گرفت
4. ۴آ‌نکه از تیغ یلی شد ز یلان سینه شکافوآنکه کوپال گران ازکف بهرام گرفت
5. ۵قدر بازار صدف از گهر نطق شکسترونق ابرکرم ازکف اکرام‌گرفت
6. ۶قایل دانش او قول قضا خوار شمردسخن پختهٔ او حرف قدر خام‌ گرفت
7. ۷سعی او معنی تهدید ز انذار ربودجِدّ او آیهٔ تجدید زالهام‌ گرفت
8. ۸بر درش بانی ‌گردون ز ازل سدی بستراه آمد شد بی‌حاصل اوهام‌ گرفت
9. ۹روز ناورد کلاه از سر گرشاسب‌، ربوددرگه ‌کینه ‌سنان از کف رهام گرفت
10. ۱۰هر چه افزود فلک قیمت‌ کالای هنرمشتری شد وی و از مجمع هنگام‌ گرفت
11. ۱۱ای‌ که چرخ از روش عزم تو آموخت شتابای ‌که خاک از مدد حزم تو آرام گرفت
12. ۱۲بود انگشت نمای همه خصمت زان روخویش را از فرغ بأس تو گمنام‌ گرفت
13. ۱۳امهات از وَجَع حمل بنالند همیبعد نه مه که ظف جای در ارحام گرفت
14. ۱۴نطفهٔ خصم تو ناآمده از صلب برونکه ز شومیش وجع در رحم مام‌ گرفت
15. ۱۵قطرهٔ ابر چو دست‌ گهر افشانت دیدقهقرا شد به فلک صورت اجرام گرفت
16. ۱۶کوه از فرّ و شکوه تو به پا بند نهادچرخ از بأس‌ تو تب لرزه بر اندام گرفت
17. ۱۷روز را رای تو در عرصهٔ اظهار آوردشام را قهر تو در پردهٔ اظلام‌گرفت
18. ۱۸دَهرهٔ قهر تو در دهر چو شد زهرآلودبا تن زهره صفت زهرهٔ ضرغام‌ گرفت
19. ۱۹کرد در مرتبهٔ ذات وجود تو صعودرست از قید هیولا ره ابهام‌ گرفت
20. ۲۰هرکجا قهر تو در دیدهٔ اعدا ره یافتحال بیداریشان صورت احلام گرفت
21. ۲۱سلم از لطمهٔ‌ کوپال تو بگرفت دُوارسام از صدمهٔ صمصام ت‌و سرسام‌ گرفت
22. ۲۲فرع انجام ز اصل تو پذیرفت آغازنفس آغاز هم از کلک تو انجام گرفت
23. ۲۳چرخ از ابرش عزم تو روش عاریه ساختمهر از طلعت رأی تو ضیا وام ‌گرفت
24. ۲۴از صفا معرفت‌کوی توگردون دریافتکعبه وش در حرم جاه تو احرام‌ گرفت
25. ۲۵ملک مدح تو مسخر نکند قاآنیگرچه از تیغ سخن عرصهٔ ایام‌گرفت
26. ۲۶تا بود نام بقا نام تو باقی بادازانکه از نام بقای تو بقا نام‌گرفت