1. ۱چو دولت جمع ‌گردد با جوانیجوان لذت برد از زندگانی
2. ۲به مانند نظام‌الملک‌کاو راخدا هم داده دولت هم جوانی
3. ۳نمی‌‌گنجد جهان در جامه از شوقز بس دارد به رویش شادمانی
4. ۴چه‌خوب‌و خوش طراز افتاده الحقبر اندامش لباسی ‌کامرانی
5. ۵به رقص آید سپهر از ذکر نامشچو مست می ز الحان و اغانی
6. ۶همای همتش در هر دو عالمنگنجد از چه از تنگ‌آشیانی
7. ۷چو مدح او کنم اجزای عالمزبان‌ گردند در همداستانی
8. ۸هنر در گوهر پاکش نهفتهبه ‌کردار معانی در مبانی
9. ۹ز حرص مدح او بی‌منت لفظز دل هر دم به گوش آید معانی
10. ۱۰محیط عرش را سازد ممثلمحیط خاطرش از بیکرانی
11. ۱۱دقایق در حقایق درج داردبه‌ کردار ثوالث در ثوانی
12. ۱۲ز میل جود بیند در دل خلقرخ آمال و رخسار امانی
13. ۱۳کلامش تالی عقد اللالیبیانش ثانی سبع المثانی
14. ۱۴زهی این آن ‌که با یکران عزمتنیارد خنگ ‌گردون همعنانی
15. ۱۵ملکشاه نخستینست خسروتو در پیشش نظام‌الملک ثانی
16. ۱۶بساط نقطهٔ موهوم خصمتنیاید در نظر از بی‌نشانی
17. ۱۷فلک‌ گرچه زبردستست و چیرهنیارد با توگردون پهلوانی
18. ۱۸کمند رستمی چون تاب ‌گیردنیارد تاب کاموس کشانی
19. ۱۹از آن‌ خندد به‌ خصمت ‌هر زمان ‌چرخکه بید روی بختش زعفرانی
20. ۲۰تو اندر عزم و حزمت در سفاینکند این لنگری آن بادبانی
21. ۲۱ز شوق آنکه زودش می‌ببخشیزکان با سکّه خیزد زرٍّکانی
22. ۲۲خداوندا ازین مداح دیرینهمانا داری اندک دلگرانی
23. ۲۳شنیدم‌گفته‌یی قاآنی از چهنمی‌جوید به بزم من تدانی
24. ۲۴ز زحمت دادن خود شرم دارماز آن درآمدن کردم توانی
25. ۲۵بترسیدم‌ که ‌گر ارنی بگویمز دربان پاسخ آید لن‌ترانی
26. ۲۶اگر هر خشمی از نامهربانیستبه من خشم تو هست از مهربانی
27. ۲۷وگر هم در دلت غیظست شایدکه هم والکاظمین الغیظ خوانی
28. ۲۸الا یا سرورا از چرخ دارمحدیثی‌خوش چو وحی آسمانی
29. ۲۹مگر دی با فلک‌کردی عتابیکه دوش آمد بر من در نهانی
30. ۳۰همی‌ گفت و همی هردم ز انجمدو چشمش بود درگوهرفشانی
31. ۳۱که اجداد نظام ‌الملک را منچه خدمت‌ها که‌ کردم در جوانی
32. ۳۲زحل را هر شبی ‌گفتم‌ که تا صبحکند در هر گذرگه دیده‌بانی
33. ۳۳به مریخم سپردم تاکشد زارعدوشان را به تیغ قهرمانی
34. ۳۴بگفتم مشتری تا بر شرفشانکند هر عید ساز خطبه‌خوانی
35. ۳۵به‌ خوان جودشان از ماه و خورشیدهمی از سیم و زر بردم اوانی
36. ۳۶بدان عفت که دانی زهره‌ام داشتکه هرگز کس نمی‌دیدش عیانی
37. ۳۷به رقص آوردمش در بزم عشرتبه شبهای نشاط و میهمانی
38. ۳۸چو گشتم پیر و در میدان غم کردقدم‌گویی و پشتم صولجانی
39. ۳۹نظام‌الملکم اکنون کرده معزولز دربانی و شغل پاسبانی
40. ۴۰مرا هم عرضکی خاصست بشنوکه در خلوت به رن ضه رسانی
41. ۴۱که قاآنی پس از سی سال مدحتکه شعرش بود چون آب از روانی
42. ۴۲ز شاهنشاه و اجداد شهنشاهگرفتی گنجهای شایگانی
43. ۴۳گهی در جشنها خواندی مدایحگهی در عیدها گفتی تهانی
44. ۴۴کنون پژمرده از بیداد گردونچو اوراق ‌گل از باد خزانی
45. ۴۵به جای ‌گنجهای شایگانشرسد بس رنجهای رایگانی
46. ۴۶مهل تا این ستم با او کند چرخچه شد آن خصلت نوشیروانی
47. ۴۷بر آن ‌کس کاین ستم بر وی روا داشترسید ارچه بلای ناگهانی
48. ۴۸ولی چون سوخت خرمن را چه حاصلکه خود فانی شود برق یمانی
49. ۴۹غرض عیش مرا می‌کن منظمبه هر نوعی که دانی یا توانی
50. ۵۰که تا من هم همه شب تا سحرگاهز دست دوست ‌گیرم دوستگانی
51. ۵۱به چنگ آرم بتی از ماهرویانرخ از نسل پری تن پرنیانی
52. ۵۲بدن عاجیّ و گیسو آبنوسیلبان لعلی و قامت خیزرانی
53. ۵۳رخش چون خرمن گل از لطافتلبش چون غنچه ازکوچک‌دهانی
54. ۵۴خمارین نرگسش در خواب رفتهز بیماریّ و ضعف و ناتوانی
55. ۵۵لب لعلش پر از لولوی شهوارچو تخت قیصر و تاج کیانی
56. ۵۶به‌کام دل رسی پیوسته تا حشرگرم زینسان به کام دل رسانی
57. ۵۷تو خود دانی که جان یک جو نیرزدکرا در بر نباشد یار جانی
58. ۵۸دلم فانی شدن در عشق خواهدچو می‌دانم که دنیا هست فانی
59. ۵۹الا تا ارغوان روید ز گلزارز شادی باد رویت ارغوانی
60. ۶۰بپاید تا جهان با وی بپاییبماند تا فلک چون وی بمانی