1. ۱تعالی‌الله‌ که شد معمار انصاف جهانبانیبنای معدلت را باز در ملک جهان‌بانی
2. ۲هلاکوخان ثانی نایب قاآن اول شدنه آن را ثالثی دیگر نه این را دیگری ثانی
3. ۳فراز عرش‌و فرش مهتری بنشست وز چهرشجهان اندر جهان آثار تاییدأت یزدانی
4. ۴چنان آباد شدگیهان ز عدل بی ‌عدیل اوکه جز اندر دل دشمن نبیند جغد ویرانی
5. ۵چنان آمد فراهم‌ کارها از داد او کاینکندارد زلف مهرویان تمنای پریشانی
6. ۶چنان ز الماس ‌پیکان ‌ریخت‌ خون ‌از پیکر دشمنکه ‌همچون سبزه رست از خاک میدان لعل پیکانی
7. ۷سیاوش ار ز آسیب پدر شد جانب تورانبه خاک درگه پور پشن بنهاد پیشانی
8. ۸به امر شاه و نیرنگ دمور و ریو گرسیوزگروی از طعمهٔ جانش اجل راکرد مهمانی
9. ۹کنون‌ کاووس‌ کوسی را نگر کز رافت شاملسیاوش‌وش‌گوی را داده فرمان جهانبانی
10. ۱۰وگر گشتاسب ‌شد چندی ‌به ‌روم ‌از بیم ‌لهراسبشدش آهنگری حرف ز ناهاری و عریانی
11. ۱۱به دامان نطعش آویزان و دل چون‌ کورهٔ آتشش‌و روزش ستم پتکی نمود و سینه سندانی
12. ۱۲ز سهم قیصرش بعد از هلاک سهمگین اژدرروان شد جانب روم از پدر یرلیغ سلطانی
13. ۱۳کنون لهراسب تختی بین که مرگشتاسب بختی رامفوض‌ کرده تاج قیصری و تخت خاقانی
14. ۱۴وگر رویین‌تن اندر بند شد از خشم‌ گشتاسبز دلتنگی بر او کاخ ریاست کرد زندانی
15. ۱۵شد از بند پدر آزاد و لشکر راند زی تورانبه‌ارجاسب‌نمودن آن رزم مشکل را به آسانی
16. ۱۶وزان‌پس تاخت زی زابل به عزم چالش رستمز فکر تاجش اندر سر بسی سودای نفسانی
17. ۱۷شد آخر ار خدنگ دال پرّ آهنین پیکانبه چشم راست بینش روز روشن شام ظلمانی
18. ۱۸کنون گشتاسب فالی بین که رویین‌تن همالی رابه والا تخت مکنت داده تمکین سلیمانی
19. ۱۹کشیدی بر سرش خط خطا کلک قضا صدرهنکردی حکمت ار برنامهٔ تقدیر عنوانی
20. ۲۰اگر صد پایه بالاتر رود از کاخ خود کیوانتواند کرد در کریاس ایوان تو دربانی
21. ۲۱چنان برداشت‌ کیش‌ کفر را تیغ تو از عالمکه در چشم بتان جاکرده آیین مسلمانی
22. ۲۲جهانبانا تویی‌ کز موجهٔ دریای شمشیرتهزاران‌ کشتی جان روز ناوردست طوفانی
23. ۲۳تویی‌کز گوهر الماس‌گون تیغ تو در هیجازمین خاوران شد معدن لعل بدخشانی
24. ۲۴تویی‌ کز رشحهٔ ابر کف ‌گوهرفشان توبود دامان سائل مخزن یاقوت رمّانی
25. ۲۵اگر ابر بهار از بحر بذلت آب برگیردکند هر قطره‌اش اندر دل اصداف عمانی
26. ۲۶نیی موسی ولیکن از پی او بار عفریتاننماید نیزه در دستت به روز رزم ثعبانی
27. ۲۷همین ‌فرقست‌ و بس‌ با دست ‌رادت ابر نیسان راکه‌این‌را قطره‌باری‌هست و آن را گوهرافشانی
28. ۲۸کجا ادراک هر مدرک ‌کند درک‌ کمال توچسان باقل نماید فهم حکمتهای لقمانی
29. ۲۹سزد گر روح در جسم عدویت جاودان ماندکه نگ آمد اجل را زان مخنث روح حیوانی
30. ۳۰جهاندارا منستم آن سخن‌سنج سخن‌ پرورکه از قاآن دورانم لقب‌ گردیده قاآنی
31. ۳۱منستم آن سخندانی‌که دانایان ‌گیهان راز نظم دلکش من بر لبست انگشت حیرانی
32. ۳۲ز استادان دیرین با دو تن زورآزما گشتمنخستین انوری وانگه حکیم عصر خاقانی
33. ۳۳نه بهر خودستایی هست بل تا بدکنش داندکه خاک فارس بیوردی تواند و شروانی
34. ۳۴الا تا در دل پاک صدف شکل ‌گهر گیردبه طرز گفتهٔ من قطرهای ابر نیسانی
35. ۳۵به خصم تیره‌روزت روز روشن شام قیرآگینبه چشم نیکخواهت شام مظلم روز نورانی